Nieuwe producten toegevoegd — Bestel nu!

Sina - Vergadering van de 5 musketiers

Vanmorgen was ik weer in het asiel om de puppy's met Panacur te behandelen. Twee volwassen honden hoesten en worden vrijdag voor behandeling naar Fethiye gebracht. Uli is bereid om de twee honden naar Fethiye te rijden. Wij hebben een nieuwe pup en Uli zal de kleine eveneens meenemen voor de inentingen. En Hannibal zal morgen naar ons in het asiel komen, hij eet nu brokken. Hij komt alleen in een kooi te zitten want we willen in de gaten houden of hij werkelijk eet.

 

Voordat ik grote uitspraken doe, wil ik nu eerst maar eens heel voorzichtig schrijven dat wij in ons dierenasiel geen puppyziekten hebben. We hebben problemen met infecties en in de winter als het koud is dan hoest er wel eens een hond. Toi, toi, toi (afkloppen) maar we hebben geen epidemieën in ons asiel (ik zal hier hopenlijk geen spijt van krijgen, ik ben nu bang dat we spoedig een epidemie zullen hebben omdat ik dit geschreven heb, ik wil niet uitdagen, ik wil het gewoon erbij vertellen).

 

Momenteel is het erg slecht weer en daardoor ben ik gedeprimeerd, 's nachts trek ik de deken over mijn hoofd om de storm, regen en donderslag niet te horen. Ik heb geen angst voor onweer maar ik maak me zorgen om het dierenasiel, de puppy's, de honden, mijn katten (als er één of twee niet thuis zijn) en Irma en alle dieren die geen droge plaats vinden en angst hebben. Als ik zie hoeveel angst onze honden bij onweer hebben en bij ons op schoot zitten als het dondert (alledrie wegen ze tussen de 30 en 40 kilo, ik bedoel, het zijn geen schoothondjes). Ach jee, het is bij mij ook nooit goed, in de zomer maak ik me zorgen dat de dieren geen water vinden of lijden onder de hitte. Ik moet met deze zorgen leven en proberen wat te

kalmeren, morgen is er weer een andere dag en volgens het actuele weerbericht een zonnige dag. Op dit moment zijn de wintergordijnen gesloten, morgen kunnen we onze gordijnen optrekken, wat een geweldig systeem.

 

De 5 musketiers hebben vandaag tijd en hebben een vergadering georganiseerd. Om 13.00 uur ontmoeten we elkaar om het een en ander te bespreken. Thema's: onze schuldenberg, brokken, gemeenteraad, de gedumpte katten bij het strand in Inlica, het kookboek, hondenaantal, ons dierenasiel, Irma.

 

Deze thema's deprimeren me en ik wil het liever niet aanhoren want alles wijst op een negatieve toekomst voor onze dieren. Nog afgezien van een torenhoge schuld bij onze dierenarts, hebben we problemen door de gemeente en ons dierenasiel. De grond is privébezit en de eigenaar wil ons daar al jaren weg hebben. De gemeente belooft ons al sinds twee jaar een stuk grond voor ons te vinden, er gebeurt echter niks. Nu is er een gerucht dat onze gemeente (binnen 1 tot 2 jaar) ophoudt te bestaan, met als gevolg dat Göcek bij Fethiye gaat horen. Fethiye heeft echter al een dierenasiel en wij maken ons bezorgd dat de dieren ons dan afgenomen worden. Zullen we privé verder gaan, maar op welk stuk grond? En wie betaalt voor het voer? We zijn bang dat onze gemeente volgend jaar niet meer voor de brokken betalen zal. We hebben er een slecht gevoel over. Op dit moment weten we ook niet of het aan ons geleverde voer toereikend is tot maart, het ziet er magertjes uit en we zullen binnenkort eens inventariseren en tellen hoeveel zakken er nog zijn.

 

Om deze reden heeft ons bestuur (ik ben enkel vrijwilliger) besloten om een bezuinigingspakket aan te nemen. Ik heb bijna een rel ontketend, want dat bezuiningspakket bevalt me niet. Omdat onze toekomst onzeker is, moeten we minder honden opnemen. Als ons iemand buiten Göcek vraagt om honden op te nemen, moeten we dat afwijzen. Dit doet me denken aan het verhaal van de zeester. Ik begrijp dat we niet alle dieren kunnen redden maar we zouden op zijn minst kunnen doen wat in onze macht ligt.

 

Het verhaal van de zeester ("The Star Thrower" van Loren Eiseley)

 

Er was eens een oude man, die elke morgen een wandeling aan het strand maakte. Op een dag zag hij een kleine jongen die voorzichtig wat omhoog hield en in zee gooide. Hij riep: "Goedemorgen, wat doe jij daar?" De jongen stond op en antwoordde : "ik werp zeesterren in zee terug. Het is eb en de zon brandt. Als ik het niet doe dan sterven ze". "Maar, jonge man", antwoordde de oude man "is het je eigenlijk wel duidelijk dat het strand hier kilometers lang is? En overal liggen zeesterren. Je kunt ze onmogelijk allemaal redden, dat heeft toch geen zin." De jongen luisterde beleefd, bukte zich en pakte een andere zeester en wierp deze lachend in de zee. "Maar voor deze heeft het zin!"

 

Omdat ik de duurste in deze omgeving ben (want als Sina actief is kost dat altijd wat), wordt mij voorzichtig op het hart gedrukt niet meer naar de Tunnelstraat te rijden om naar Irma te zoeken. Echt niet, ik zie in dat twee keer per dag overdreven is, maar verder blijf ik naar Irma zoeken, dan betaal ik gewoon mijn benzine zelf wel. Ik citeer Antoine de Saint-Exupery:'

 

"Je bent tijdens je leven verantwoordelijk voor wat je tam gemaakt hebt/wat in jou vertrouwen stelt"

Toen ik besloot om voor Irma te zorgen heb ik die verantwoording op me genomen en zo zal het ook blijven.

 

Voor de gedumpte katten in Inlica moeten we voor voer zorgen, ze moeten gecastreerd worden, maar zo lang als we zo'n rot weer hebben, kunnen we niets doen. Momenteel financieren we dat voer privé maar hoe lang kunnen we dat volhouden? Wordt vervolgd. 

 

Het kookboek moet spoedig gedrukt worden, ik ben benieuwd, ha-ha. Ik bemoei me daar niet mee, ik werk liever buiten.

 

Op het moment hebben wij hier de zorg voor 114 honden. Ik hoop dat alles goed zal gaan, soms zijn we allemaal in paniek, het is niet gemakkelijk om verantwoordelijk voor zoveel levens te zijn. Omdat ik vandaag in een poëtische stemming ben, nog een spreuk: 

 

"Waar grote liefde is, gebeuren altijd wonderen" (Willa Cather)

 

Dit alles om mezelf gerust te stellen.

 

 

Comments

Dear Sina,
I follow your blog every time, very interesting for me to read. We adopted two of all dogs you rescued. Neshe (we call het Koosje) from 2008 and Flix (son of Doris) from 2011. Right now they are sleeping on the sofa :-) good life! We are so happy to have them in our family, such lovely dogs. Thank you so much you took care of them and all the other dogs.
Kind regards,
Maaike Strikwerda and a hug from the dogs!!
Maaike Strikwerda
15-Dec-2012 10:18 AM

Discussieer mee

Geef ook uw mening, laat een commentaar achter!
Captcha Image

No items found. · Terms & Conditions · Privacy policy · Alle rechten voorbehouden.