Ik ben Karin Heymen en woon in Lelystad. Jaren geleden hebben wij al onze eerste buitenlandse hond uit Turkije gekregen. Jesse (via AAI), een ‘’Turkse Duitse staande’’ hond. Een schat van een hond. Max (via Paws) uit Spanje volgde snel hierna. Dit was in 2001. En in 2005 na een bezoek aan Istanbul is herplaatsertje Spottie (via AAI) bij ons blijven ‘’hangen’’.

Alle drie de honden zouden het niet overleefd hebben als ze niet gered waren door de vrijwilligers ter plekke. Het zijn ook alle drie heerlijke honden waar we veel van genieten.

Ik heb altijd ontzettende bewondering voor deze vrijwilligers daar in alle landen die zich constant in blijven zetten voor het wel en wee van de zwerfhonden en -katten. Daarom wilde ik hier iets doen. Niet alleen maar honden herplaatsen maar ook geld inzamelen. Geld is altijd nodig voor voeding, sterilisatie en castratie, voor dierenartskosten, reparaties in het asiel en voor herplaatsing. Tsja en hoe zamel je geld in? Ik wil niet zomaar geld vragen aan iedereen, iemand moet er wel wat voor terugkrijgen. Dat veel mensen daarnaast nog een donatie doen wordt natuurlijk erg gewaardeerd.

Dus ben ik destijds eens begonnen met een actie hondenpootjes te verkopen via www.buitenlandsehonden.nl. Petra heeft toen daarna ook hondenpootjes verkocht op allerlei braderieën en markten. Tot eind 2005 we eigenlijk elkaar weer eens tegenkwamen. Ik heb een opzetje gemaakt en Petra heeft dit op diverse hondenfora op internet geplaatst. Veel mensen zijn enthousiast en het is nog steeds een succes. We hebben intussen al veel donaties kunnen geven aan de asiels (asiel Göcek en SHKD in Istanbul).

Eind 2005 ben ik mee geweest naar Istanbul. We hebben daar diverse asiels bezocht. Dit heeft mij zeer aangegrepen. En vooral dat er zulke lieve, leuke en enthousiaste honden zitten. Het werk dat al deze vrijwilligers doen om een asiel draaiende te houden heeft indruk op mij gemaakt. En het zal zeker niet mijn laatste trip zijn naar de buitenlandse dierenasiels. De Nederlandse asiels zijn de hemel vergeleken met de buitenlandse (hoewel een Nederlandse asielhond natuurlijk ook een vast thuis verdient).

Deze honden zijn mijn drijfveer om de hondenpootjes te blijven produceren en te verkopen. Een paar honden zullen misschien een nieuw leven kunnen krijgen in onze regio, maar het merendeel zal daar zijn leven slijten. Wij kunnen misschien zorgen voor die ene druppel op de gloeiende plaat.