Turkije, een prachtig land met interessante bezienswaardigheden, zon, zee, strand, schitterende natuur en alleraardigste, gastvrije mensen. Onze vakantiebestemming van 2002 stond al snel vast, we wilden graag nog eens naar Turkije en dan zeker ook naar Istanbul, die sprookjesachtige stad aan de Bosporus.

Behalve de bekende toeristische trekpleisters in Istanbul hadden wij ook een minder voor de hand liggende bestemming op ons lijstje: het SHKD-dierenasiel. Als trotse eigenaren van een voormalige straathond uit Spanje - waar het net zoals in Turkije droevig is gesteld met het lot van de honden - voelen wij ons zeer betrokken met wat stichting AAI in Nederland doet voor Turkse en Spaanse honden. Zodoende hadden wij ons aangemeld om op onze terugvlucht een aantal honden mee te nemen waarvoor AAI een Nederlands baasje had gevonden. En als we dan toch in Istanbul waren, wilden we ook gelijk een kijkje nemen in dit asiel waarmee AAI samenwerkt.

We waren er van harte welkom; Doruk, de Turkse contactpersoon van AAI, bracht ons er naar toe. Het asiel, opgericht door de Engelse zakenman Robert Smith, ligt buiten Istanbul en was best een stuk rijden. Onderweg stopte Doruk: een grote hond, helaas al dood, midden op de weg, slachtoffer van een aanrijding, iets wat zeer regelmatig gebeurde. Doruk sleepte de hond naar de zijkant van de weg, belde het asiel om door te geven waar de hond precies lag, zodat hij weggehaald kon worden. Het drukte ons gelijk met de neus op de feiten.

Eindelijk waren we er. Een rommelig kantoor waar we kennismaakten met Selma en een paar van de eerste bewoners: Cappi met zijn 3 poten, Zorro van 6 maandjes oud die door calciumgebrek een probleem aan zijn achterpoten had, een pekinees op leeftijd die dat weekend naar Duitsland zou gaan, en Polly met haar prachtige ogen en een verlamd achterlijf. Al deze honden hadden een handicap en mochten daarom in en rond het gebouwtje rondscharrelen, zodat zij niet het onderspit zouden delven in een groep met sterkere honden. Het eerste wat opviel, was hoe vriendelijk ze zich gedroegen, ook naar wildvreemden toe.

Lees verder