Nieuwe producten toegevoegd — Bestel nu!

In januari van dit jaar komt er tot mijn grote verdriet een einde aan het leven van Roefus. Mijn lieverd is al geruime tijd ziek en nu gaat het echt niet meer. En alhoewel er altijd in mijn leven, na het overlijden van een hond, na een aantal maanden wel weer een andere hond komt, weet ik het nu niet meer. Wel merk ik aan Lara dat ze erg in haar uppie is. Ze lijkt niets tekort te komen, we wandelden eindeloos, maar ik merk geen echt enthousiasme meer. Iets zegt me dat ik niet té lang moet wachten met uitzien naar een nieuwe hond als ik Lara nog eens de kans wil geven om 'samen maatjes te worden'.

Ik vertaal soms het blog voor Wereldpootjes en automatisch kijk ik dan ook naar de honden op de AAI-site. Maar ik twijfel, ergens ben ik er nog niet aan toe en voelt het verdriet om Roefus nog te dichtbij. Toch vraag ik een keer informatie over een hond op, maar deze lijkt niet te passen in verband met Lara. Eigenlijk weet ik helemaal niet wat ik wil, kiezen is onmogelijk. Als ik voor de één kies, laat ik de ander vallen, zo voelt dat ongeveer. 

Tussen de beschrijvingen staan ook foto's van een hond die Carice heet, speciaal geselecteerd door Petra, want Carice komt uit Marmaris (een asiel waarmee AAI niet samenwerkt). Gewoon een leuke hond, zoals er zo veel zijn. Wel vraag ik aan Petra: "Waarom viel ze je zo op, tussen al die andere 250 honden in dat asiel?"

“Ik heb een zwak voor honden die niet haantje de voorste zijn in het vragen om aandacht maar die het wel fijn vinden aandacht te krijgen.” schrijft Petra terug. “Ze zijn geduldig genoeg om te wachten totdat de druktemakers andere dingen gaan doen. Een neutrale hond (nooit aanvaringen met andere honden) die wel naar vreemden toe komt voor een knuffel maar rustig haar beurt afwacht".

Zo, als dat geen visitekaartje is! Ik hak de knoop door en meld me bij AAI aan voor Carice. Een week later ga ik haar samen met een lieve vriendin ophalen in Julianadorp. 
En wat is ze mooi! Ergens moet er een windhond door de stamboom gelopen hebben, of misschien wel twee, Carice - die we vanaf nu Coco noemen - is een atletische verschijning. 

Maar wat moet zo'n beestje onder de indruk zijn......vier jaar lang zit je in een Turks asiel in Marmaris, nooit iets anders meegemaakt, dan word je op een goeie dag op de taxi naar Göcek gezet en een paar dagen later vlieg je naar Schiphol. Vervolgens kom je 2 weken bij een liefdevol opvanggezin terecht. Eigenlijk wil je daar nooit meer weg, maar jij hebt niets te willen. Er verschijnen twee vrouwen die jou opnieuw in een auto stoppen. Na uren kom je aan bij een ander huis, wat anders ruikt, met andere plekjes... en ...  met een rothondje dat naar jou gromt. Je weet niet goed wat te doen totdat er 's avonds iemand binnenkomt die naast je gaat zitten en een arm om jou heen legt. Dat maakt jou sterk, en jij gromt naar dat andere hondje. Die taait af, want zó stoer is dat hondje nu ook weer niet. Uitgemaakte zaak, jij bent hier de stoerste en dat laat je de dagen erna even flink aan die ander weten. Want één ding weet je zeker: je wilt deze plek nu vooral zelf behouden. Ook buiten de deur heb je een angstig hart als het nieuwe vrouwtje andere honden aanhaalt en/of lekkers geeft, je laat duidelijk weten dat dát niet de bedoeling kan zijn. 


Ja, even zit ik in zak en as... Is dit dat geduldige hondje, neutraal, nooit aanvaringen en rustig afwachtend? Dit moet niet te lang gaan duren, Lara mag niet de dupe worden van Coco’s gedrag. Ik bedenk ‘s nachts een strategie waarmee ik Lara op de eerste plaats zet, en Coco wat achterop. Het zijn subtiele veranderingen, maar ze werken direct, bijna dezelfde dag al. Een klein voorbeeld: als ik ’s ochtends beneden kom, staat Coco helemaal vooraan bij de deur, zodat ze als eerste begroet wordt. Nu negeer ik haar, ik loop haar straal voorbij en ga Lara uitgebreid begroeten. Dan pak ik de riemen: we gaan vrolijk (!) wandelen. Het klinkt vast niet aardig, maar met dit soort aanpassingen boek ik vrijwel meteen resultaat. Zo zitten we binnen een paar dagen in rustiger vaarwater, staat Lara ook weer stevig op haar pootjes, en kan ik mijn hart volledig openzetten om helemaal van Coco te gaan houden. Ik weet dat het goed zal gaan. Haar ware aard komt bovendrijven, en ik denk al snel "wát een wereldhond". Want dat is ze, werkelijk een wereldhond. 

Neem nou een dag als gisteren: we trekken lekker de bossen in, ze kan gewoon los, 'hier komen' is geen enkel punt, dat dóet ze. Oké, soms kan er iets té uitdagend zijn en duurt het wat langer, maar in de regel komt ze best snel. Als we loslopende honden onderweg tegenkomen, stormt ze er niet op af, ze benadert hen heel rustig, zachte kwispel, en loopt verder. Soms is ze gewoon met andere dingen bezig, en is een andere hond niet belangrijk. Ook al een paar keer meegemaakt dat als een hond voluit van achter een hek staat te 'bewaken', dat ze met een zachte lage kwispel bij die hond gaat kijken, en dat die dan het blaffen staakt. Dan staan ze even stil met de neuzen bij elkaar, voordat we weer verder lopen. Ze moet een supersocialisatie hebben gehad. Voorbeeldhond uit een boekje! 



En ze kan spelen!!! Gewoon in haar eentje dolle pret, maar ook als er op een veldje 5 andere honden staan, het maakt niet uit... ze doet voluit mee. Mee achter de bal, mee achter de stok in het water. Meestal wint ze ook nog, met haar lange stelten rent ze keihard. Maar ze wint ook omdat ze slim is: ze kíjkt waar een bal vallen gaat. Ze is gewoon perfect. Lief naar mensen, aardig bij kinderen, ze omarmt haar hele nieuwe wereld. Wat een schat van een hond! En samen op een terras, of over de drukke markt, door de winkels? Geen punt voor Coco! Ook een maand twee katjes in huis gehad, waar ze eerst bést wel even achteraan moest, uit nieuwsgierigheid, maar die uiteindelijk hier gewoon rondliepen.


Wat ben ik blij dat ik deze hond in mijn leven heb gehaald, ook om Lara, want ook dát hondenkind is weer helemaal vrolijk, en rent en dolt heerlijk met Coco mee.
Lieve Coockie, ik hoop dat ik na vier jaar asiel, je leven heel lang een hoop leuker in kan kleuren, want meissie.... we houwen van je! 



Christa Maas


No items found. · Terms & Conditions · Privacy policy · Alle rechten voorbehouden.