Dierenasiel Göcek
Göcek, Turkije
Aantal honden: ± 70

Het dierentehuis Göcek ligt wat afgelegen in een bosgebied. Er zitten gemiddeld tussen de 70 en 80 honden (afhankelijk van hoeveel er geplaatst zijn en hoeveel er nieuw binnenkomen). Sinds 2009 hebben wij elektriciteit dankzij een generator.

Een verzorger is overdag aanwezig om de honden eten te geven en de kennels en het terrein schoon te maken. Een dierenkliniek in Fethiye (ongeveer 40 km verder) castreert en vaccineert de dieren. Dit neemt door het heen en weer rijden veel tijd in beslag. Bovendien is de benzine een behoorlijke kostenpost, naast uiteraard de medische kosten.

In de zomer worden onze honden gevoerd met wat etensresten die we van een hotel krijgen. In de winter kookt de verzorger voor de dieren (kip met rijst of pasta, gemengd met brood). Droogvoer is een luxe die onze vereniging zich eigenlijk niet kan permitteren. Feridun (de verzorger) gebruikt het alleen om de honden aan het einde van de dag in de kennels te lokken. In 2007 kwam er een nieuwe wet, die de lokale overheid o.a. verplicht om het zwerfhondenprobleem op te lossen via sterilisatie en een goed asiel. Sindsdien verstrekt de gemeente de gasflessen voor het koken van het voer. Verder betaalt zij de kosten van het gemalen kippenvlees, rijst, brood en pasta tijdens de wintermaanden.

De honden verblijven in kennels van ongeveer 3 tot 4 m2 met elk 3 tot 4 honden. Iedere ochtend mogen zij los op het terrein van het asiel. Aan het einde van de dag kiezen de honden zelf een hok uit, waardoor ze steeds met andere honden de ruimte delen. We kunnen dan ook stellen dat onze viervoeters zelden problemen met soortgenoten hebben. De kennels en omheining konden 2 jaar geleden gerenoveerd worden dankzij een donatie van Wereldpootjes en stichting AAI. Met een andere gift uit Nederland werd een nieuw onderkomen gebouwd naast het grote asiel, dat speciaal bestemd is voor puppies.

Ons dierentehuis is niet met een "normaal" asiel in Nederland te vergelijken. Van de kant van de Turkse bevolking is er bijna geen interesse en begrip, wij hebben nauwelijks vrijwilligers die zich met de dieren bezighouden. Zaken als regelmatige wandelingen of dagelijks geaaid worden, kunnen we onze dieren nu helaas nog niet geven, maar wij doen ons best dit te verbeteren. Tot dan moeten wij met een heel kleine groep mensen proberen alle honden in het asiel en op straat te verzorgen en onder te brengen. De financiële kant is hierbij een aspect dat dagelijks een groot deel van onze inspanningen in beslag neemt.

90 % van de honden in het asiel zijn teefjes. In de dorpen worden teefjes weggedaan en de reuen mogen blijven. Het bosgebied waarin ons dierentehuis ligt, geeft schaduw in de zomer, maar zorgt ook voor veel teken. Daarom moeten de honden 4 keer per jaar met Ivomec behandeld worden. De honden krijgen jaarlijks vervolginentingen. Alle honden die oud genoeg zijn (vanaf circa 6 maanden) worden gecastreerd.

Honden die voor adoptie in aanmerking komen, worden voornamelijk in Nederland of Duitsland geplaatst. In Nederland werken wij samen met stichting AAI. De honden die niet geschikt zijn voor adoptie, mogen hun hele leven bij ons in het asiel blijven.

Lees verder