Nieuwe producten toegevoegd — Bestel nu!

Sina - De hondentrainer

Sina - De hondentrainer

Gülden en ik zijn naar het pleeggezin Hannah en Marcel gegaan (Tom, Bubu, Dasko). We hadden interessante gesprekken met een hondentrainer die ook uitgenodigd was voor deze ontmoeting. De hondentrainer heet Türksan en ik hoop dat hij ons met enkele dieren kan helpen. Het was heel interessant om met hem te praten en natuurlijk hebben we ervaringen uitgewisseld. We hebben Türksan en Marcel uitgenodigd om een kijkje te komen nemen in ons asiel, want voordat je van een samenwerking kunt spreken is het beter om eerst maar eens naar het asiel te komen.

Marcel en Türksan zijn op zaterdag op bezoek gekomen. Op dat moment waren er ook nog enkele mensen aanwezig die met onze honden gewandeld hadden. Wij moesten nog enkele honden inenten, onder andere Gin en Tonic. Onze dierenartsassistent was aanwezig en dus begonnen we met de twee wilden. Haha, ik had Türksan als kanonnenvoer voorop laten lopen, maar met een elegante greep had hij de kleine bijtende Gin buiten gevecht gesteld en konden we haar probleemloos vaccineren. Tonic kon zich niet eens meer verzetten, zo snel hadden wij hem onder controle.

Natuurlijk moesten Marcel en Türksan ook met enkele honden gaan wandelen. Türksan kreeg de bange honden die niet aan de lijn wilden lopen. Hij heeft ons enkele trucjes laten zien, want hij werkt met een fluitje en een pistool dat werkt met frequenties die alleen voor honden hoorbaar zijn. Ik vond het allemaal heel fascinerend, want we kunnen hier allemaal (ook Feridun) nog iets van leren.

Later hebben nog samen koffie gedronken en over een mogelijke samenwerking gesproken. Het is mij duidelijk dat wij Türksan moeten betalen voor zijn diensten. Het is Türksan duidelijk dat wij een dierenbeschermingsorganisatie zijn en dus niet zo veel geld hebben. Ons eerste project wordt Gin en Tonic – hij zal ze na elkaar bij zich nemen en zijn best doen om deze beide honden zo te socialiseren dat we ze tenminste kunnen aaraken. Wonderen verwachten we uiteraard niet, maar iedere kleine stap vooruit zal deze twee honden een betere kwaliteit van leven geven.

Mijn volgende project is het hondenpension: ik zou graag willen weten hoe Arwin de rottweiler-teef zich bij andere honden gedraagt. Ik heb simpelweg niet meer de moed om het allemaal alleen te doen. Ook Efe zou ik graag nader bekijken: ik wil graag weten hoe hij zich bij andere honden gedraagt en hoe zijn gemoedstoestand is. Mijn gedachten gaan alle kanten op - Türksan zou Feridun kunnen tonen hoe je een gevecht tussen twee honden beëindigt, hij kan degenen die met de honden gaan wandelen laten zien hoe je een hond bij het uitlaten traint. Droom ik alleen maar – nee, ik weet dat we dit gaan doen, want het is in het belang van de honden. Ik hoop dat we het qua prijs eens kunnen worden met Türksan, want dan hebben wij er allemaal plezier van.

Ik wilde Snow, de witte hond aan de ketting, meenemen, helaas is dat niet zo eenvoudig. Ik moet oppassen, want ik heb Herra de rottweiler ook van hem afgenomen. Voor Snow hebben we ook al een mooi opvanggezin in Duitsland, ze wordt ieder moment verwacht.

Het meenemen van de hond is helaas niet gelukt, omdat er zoveel mensen (buren) in de tuin zaten. Ik was vergeten dat het tamelijk heet is en veel mensen zelfs in de tuin slapen. Nu hebben we gelukkig een plan B en dat is om de mensen te bezoeken, ze hebben nog een kat die gecastreerd moet worden en ik heb Snows inentingsboekje. Ik zou Snow een licht verdovend middel kunnen geven (die we voor de vluchten gebruiken). De dierenarts heeft me een ontwormingsmiddel gegeven die bij honden - eenmaal opgelost in de bek - begint met schuimen. Haha, zo zouden we voor ambulance kunnen spelen, omdat een slang of schorpioen Snow gebeten heeft. Op de weg naar de kliniek is ze dan helaas gestorven. Hmmm, hmmm, meenemen is me liever - maar hoe? We hebben nog een plan C, meer info volgt!

 Lees verder   
Sina - Satchmo geadopteerd

Sina - Satchmo geadopteerd

Ik moest naar mijn werk. Om 15.00 uur had ik een afspraak met Gülden in verband met onze beagle Satchmo. Feridun (verzorger) heeft ons verteld dat de laatste 2 weken een echtpaar bij ons in het asiel komt om met een paar honden te lopen. Dat is de eerste keer in 14 jaar dat we zulke mensen tegenkomen! Die moeten wel van Mars komen. Feridun heeft een telefoonnummer en we hebben hen gelijk gebeld. Aan de telefoon vertelde de man dat zijn vrouw verliefd geworden was op Satchmo. Hoe dan ook, we moeten kijken of die mensen geschikt zijn voor Satchmo. Het gesprek is zeer goed verlopen en alle vragen zijn goed beantwoord, maar helemaal zeker ben ik er nooit van. Na 2 uur hebben we Satchmo afgestaan ter adoptie. Onze hondengod weze met hem en ik hoop dat we de juiste beslissing hebben genomen. Ofschoon het plaatsen in Turkije niet mijn voorkeur geniet, moet ik soms toegeven, want we kunnen niet alle honden naar Europa sturen.

Daarna zijn we naar Findiks (nieuwe) pleegopvangplek gereden. Een aardige dame, maar zij kan Findik maar een maand in de opvang nemen.

Korte berichten:

* Findik van het hotel Olive Garden werd gisteren naar een pleegopvang gebracht, ze is een eierdief en het gehele gezin kon dat niet verhinderen (schaam je Olgun).

* Het gaat uitstekend met Beebee, ze is lief en gezond en volgende week starten we het inentingsprogramma.

* De tunnelhond word nog steeds gezocht! We hebben het niet opgegeven.

* De eigenaar van Efe heeft Aylin gebeld om te vragen hoe het met Efe gaat, de kinderen zouden hem erg missen en om Efe huilen. Ik zal het antwoord hier niet publiceren, want Aylin heeft enkel scheldwoorden uitgespuugd. Met Efe gaat het een stuk beter.

* De Jack Russel is nog steeds actueel, een eigenaar is niet te vinden. Russel werd aan een echtpaar afgestaan die hem ook weer meteen kwijt wilde want dat echtpaar had al een hond en die 2 konden niet samen. Russel is nu in het pension van de dierenarts. We bemoeien ons er momenteel niet mee, want de dame die Russel gevonden heeft, heeft zelf een Jack Russel. We hopen dat ze iemand voor hem zal vinden. En zo niet, dan hebben we ook een Jack Russel in ons assortiment.

* Voor Pixie hebben we in Duitsland een haaranalyse laten uitvoeren, volgens de analyse heeft ze een virus dat door een tekenbeet veroorzaakt wordt. Het virus heet het FSMEvirus. Sinds zaterdag krijgt ze een homeopatisch medicijn, een antibioticakuur helpt immers niet. Hokuspokus, het gaat beter met haar. Mocht de behandeling niet aanslaan dan moeten we Pixie laten inslapen.

 

 Lees verder   
Christine - Bikie

Christine - Bikie


Zoals vorige week beloofd, nu wat meer over Bikie. We waren in het asiel toen Bikie, samen met haar 2 zusjes Sonja en Sam, aankwamen. 3 mooie en gezonde pupjes! Sonja heeft in de buurt een nieuw huisje gevonden en Sam is naar Nederland gegaan. Bikie was een actieve en blije hond toen ze opeens, zonder duidelijke reden, van de ene op de andere dag een bange en wilde puber werd. Ze kreeg ineens een hekel aan het asiel en aan nieuwe, onbekende situaties.

Ze kan gemakkelijk over het hek van het asiel klimmen en ze is nogal moeilijk te vangen, dus momenteel verblijft ze in het puppygedeelte, waaruit het moeilijker ontsnappen is. Helaas kon ze ook niet buiten het asiel blijven met Doris, zelfs al waren ze de best vriendjes. Ze bleef namelijk naar het dorp lopen en bracht dan kleding of schoenen en dergelijke mee terug. Ook begonnen de mensen in het dorp te klagen over het feit dat ze op de geiten jaagt. Aangezien de dorpelingen er geen probleem van zouden maken Bikie te vergiftigen of neer te schieten, waren we bezorgd over haar veiligheid. Dus de arme Bikie zit nu veilig en wel binnen, maar ze wordt er niet vrolijk van. Gelukkig is ze gewend aan Fergus en mij, wij kunnen haar gemakkelijk aanraken, aaien, aanlijnen en meenemen voor een wandeling. Maar we zien dat ze erg ongelukkig is, en ze stribbelt altijd tegen wanneer we terug het asiel in moeten na de wandeling.

We zijn erg dol op Bikie en hopen dan ook, misschien tegen beter weten in, dat ze herplaatst kan worden. Ze is een brave hond en had, voor dat het ergens misging, een geweldig gevoel voor humor. Ik weet dat ze ergens nog steeds zo is. Ze is erg goed met andere honden en zou een geweldige kameraad zijn voor iemand met tijd en geduld; iemand die haar in huis neemt en een mandje voor altijd kan geven.

35 graden in de schaduw, Fergus en ik alleen met zijn tweeën om de honden uit te laten. We hadden dus niet erg zin om te gaan, maar waren toch erg blij om onze honden te zien. Ze zijn altijd zo blij als we er zijn! Alle honden zien er goed uit en zijn braaf geweest. Enya was ontzettend blij om even het asiel uit te gaan en is 2 keer mee wezen wandelen. Sultan gedraagt zich nog altijd hetzelfde, hij wil niet naar buiten, loopt mee omdat hij niet anders kan, maar kan niet wachten tot hij weer naar binnen mag. Hij is ook zo ontzetten lui, dat werkt nou niet bepaald bevorderend in de training! Er waren 3 nieuwkomers in het asiel, Bonsai, Miriam en Molly. Ze zijn allemaal mee geweest voor een wandeling en gedroegen zich heel netjes aan de lijn.

Aylin kwam 3 andere honden brengen die naar de kliniek geweest waren voor castratatie/sterilisatie, Havana, Sambuca en Matheo. De zusjes Havana en Sambuca zijn een beetje verlegen, Sambuca zal denk ik vrij gemakkelijk te trainen zijn, haar zus iets meer werk. 

Toen we aan het werk waren in het asiel, was er een beetje onenigheid tussen de grote honden en een grotere hond Angie is gebeten. Gelukkig geen grote wond, maar nu het zo warm is, kunnen we niet voorzichtig genoeg zijn omdat zelfs de kleinste wondjes heel snel ontsteken. Dus nadat Sina en Aylin klaar waren met het maken van foto’s van de nieuwe honden, ben ik samen met Fergus even met Angie naar de dierenarts (35 kilometer vanaf het asiel) geweest. 

De dierenarts heeft Angie even na gekeken en een prik antibiotica gegeven. We hebben haar een nachtje in huis genomen, waar ze zich fantastisch gedroeg. Ze keek niet eens om naar onze 7 katten, zelfs niet toen eentje haar een krab als begroeting gaf. Ze is ’s avonds bij ons binnen geweest, waar alles erg nieuw voor haar was. Ze wist niet zo goed wat ze met de televisie aan moest en was bijzonder geïnteresseerd in haar eigen spiegelbeeld. Daarna heeft ze ’s nachts rustig in de tuin kunnen slapen. De poot waarin ze gebeten was, is al aan de beterende hand en we hebben haar teruggebracht naar het asiel. Toen konden we ook even kijken hoe het met de nieuwe honden ging. Het lijkt er op dat ze al redelijk gewend zijn.

 Lees verder   
Sina - De oogst van de vangkooi

Sina - De oogst van de vangkooi

Op 13 juli heb ik om 06.00 uur mijn ogen weer geopend. Met slaperige ogen en in pyama ben ik snel naar de val gereden om te zien of ik de teef gevangen had. Jaaaaa, er zat wat in de val, maar niet mijn teef. Ik had een zielig pupje gevangen, totaal uitgemergeld en uitgedroogd, vol vlooien, vol teken, met candida en schurft. Toen ik rondkeek zag ik de moederhond met andere pups midden oover straat wegrennen. Jammer genoeg kon ik de pup niet uit de val halen, hij was zo verwilderd en beet zo van zich af dat ik hem niet pakken kon. En omdat de val zo groot is, is het bijna onmogelijk om hem in een hoek te drijven, daarom heb ik in alle vroegte al hulp ingeroepen. Een vriend kwam en hielp mij de val in de auto te tillen. De pup werd naar de dierenarts in Fethiye gebracht.

Intussen hebben we het project met de 4 of 5 , misschien wel 7 honden in Göcek iets vooruitgeschoven, want ik heb de val nodig. 's Middags heb ik de val weer op dezelfde plaats gezet. Eerste controle om 20.00 uur: de val was dicht, maar geen hond erin, beetje vreemd maar dat gebeurt nu eenmaal. Alles weer goed afgesteld, en ik ben naar een uitnodiging gegaan.

14/7

Op 14 juli om 01.00 uur ben ik naar de val gegaan, haha, de andere pup zat er nu in. Ik heb water en voer in de val gezet en ben naar huis gegaan. Om 07.00 uur heb ik dan het puppy-meisje met behulp van Yonca opgehaald en heb ook haar naar de dierenarts gebracht. Omdat ik op verschillende plaatsen op straat voer heb neergelegd om te zien waar de teef eet, ben ik meerdere malen de plekken nagereden. De val heb ik deze keer ergens anders opgesteld. Tot 16.00 uur heb ik gewacht, en heb er toen een punt achtergezet.

Tussendoor ben ik naar het asiel gegaan om een video van een hond te maken. Hij krijgt hierdoor een kans geplaatst te worden. Jammer genoeg heb ik de video verprutst, dus moet ik het overdoen.

Vanaf 16.00 uur heb ik me dan op mijn privéproblemen gestort. Relatieproblemen, men kan niet alleen met het redden van dieren bezig zijn! Mannen zijn moeilijk, maar dat weet toch elke vrouw.

15/7

Zondag is computerdag en met mijn partner heb ik zover alles opgelost. Liefde goed, alles goed, en hij heeft me met mijn pc-problemen geholpen en me uitgelegd hoe je een video maakt. Wat men niet allemaal voor dieren overheeft! Tussendoor ben ik weer naar Göcek gereden (mijn partner woont 10 km buiten Göcek) en ik heb de voederplekken gecontroleerd. Geen hond heeft het voer aangeroerd. Verdorie, waar hangt die teef uit?

 Lees verder   
Sina - Eind goed, al goed

Sina - Eind goed, al goed

's Ochtends vroeg moest ik naar Fethiye om de kangal, Thomas, Frank en Bubba op te halen. Ze waren ondertussen gesteriliseerd en mochten weer naar huis. Met een bezwaard gemoed heb ik de kangal meegenomen. Toen we bij Hannah aankwamen om Bubba af te geven, verbaasde het Hannah dat ik de kangal weer naar zijn eigen omgeving terugbracht (ze had hem gezien toen ik Bubba donderdags ophaalde). Ze is gek op kangals en heeft er zelfs één uit Ankara gehad. Hannah is Zwitsers, dol op honden en heeft langere tijd beroepshalve in Turkije gewoond. Nu heeft ze een zomerhuis met een gigantische tuin in de omgeving van Dalaman en is van maart tot oktober hier. Hannah heeft 2 Turkse straathonden en 3 katten waarmee ze ieder jaar naar Turkije vliegt en weer terug. Hannah heeft zich opgegeven om zolang ze in Turkije is honden voor ons op te vangen, ze heeft Bubbu en Thomas, en ja, nu dus Dasko, zo heeft ze de kangal genoemd. Al haar eigen beesten en Bubbu en Thomas zijn volledig geënt, daarom wilde zij Dasko er wel bijnemen.  Lees verder   

Sina - Rumba zorgt voor problemen

Sina - Rumba zorgt voor problemen

Tja, de 6e begon om 7.30 uur, mijn telefoon ging en ik vermoedde al problemen. Ships, Sevim ons opvangadres belde en ik weet al wat dat betekent. Rumba en Smiley moesten meteen weg, ze kon niet meer voor de honden zorgen. Het was zo goed begonnen, haha, de kleine Rumba is een nogal brutaal, door de wol geverfd miniteefje. Wat was er gebeurd? Rumba en Smiley waren met Sevim mee, kleine Rumba schijnt nog al een jagertje te zijn, want ze zag voor het eerst in haar jonge leventje een kuiken.  Lees verder   

Sina - Alle aandacht voor de Kangal

Sina - Alle aandacht voor de Kangal

Omdat we een oproep tot hulp uit Akkaya hadden gekregen, zijn Fergus en ik op donderdag vroeg naar Dalaman gereden. Deze hond, een kangal, was erg mager en had daarbij een tic. Ik vermoedde dat hij als pup de hondenziekte heeft overleefd, want hij was al ouder dan een jaar, en dat hij daarom een zenuwtrek had. De dame die hem aan ons overdroeg, barstte ook nog in tranen uit, maar we hadden geen tijd om haar te troosten. Zij woont in Engeland en was alleen in haar zomerhuisje in Akkaya om vakantie te houden. Lees verder   

Sina - Op jacht naar de spookhond

Sina - Op jacht naar de spookhond

Update over de moordzaak: Gisterenacht hebben familieleden in het huis ingebroken en alle drie de honden meegenomen. Zaak gesloten, en ik hoop dat de honden het verder goed gaan hebben. Lees verder   

1 2 3

No items found. · Terms & Conditions · Privacy policy · Alle rechten voorbehouden.