Nieuwe producten toegevoegd — Bestel nu!

Sina - Satchmo geadopteerd

Sina - Satchmo geadopteerd

Ik moest naar mijn werk. Om 15.00 uur had ik een afspraak met Gülden in verband met onze beagle Satchmo. Feridun (verzorger) heeft ons verteld dat de laatste 2 weken een echtpaar bij ons in het asiel komt om met een paar honden te lopen. Dat is de eerste keer in 14 jaar dat we zulke mensen tegenkomen! Die moeten wel van Mars komen. Feridun heeft een telefoonnummer en we hebben hen gelijk gebeld. Aan de telefoon vertelde de man dat zijn vrouw verliefd geworden was op Satchmo. Hoe dan ook, we moeten kijken of die mensen geschikt zijn voor Satchmo. Het gesprek is zeer goed verlopen en alle vragen zijn goed beantwoord, maar helemaal zeker ben ik er nooit van. Na 2 uur hebben we Satchmo afgestaan ter adoptie. Onze hondengod weze met hem en ik hoop dat we de juiste beslissing hebben genomen. Ofschoon het plaatsen in Turkije niet mijn voorkeur geniet, moet ik soms toegeven, want we kunnen niet alle honden naar Europa sturen.

Daarna zijn we naar Findiks (nieuwe) pleegopvangplek gereden. Een aardige dame, maar zij kan Findik maar een maand in de opvang nemen.

Korte berichten:

* Findik van het hotel Olive Garden werd gisteren naar een pleegopvang gebracht, ze is een eierdief en het gehele gezin kon dat niet verhinderen (schaam je Olgun).

* Het gaat uitstekend met Beebee, ze is lief en gezond en volgende week starten we het inentingsprogramma.

* De tunnelhond word nog steeds gezocht! We hebben het niet opgegeven.

* De eigenaar van Efe heeft Aylin gebeld om te vragen hoe het met Efe gaat, de kinderen zouden hem erg missen en om Efe huilen. Ik zal het antwoord hier niet publiceren, want Aylin heeft enkel scheldwoorden uitgespuugd. Met Efe gaat het een stuk beter.

* De Jack Russel is nog steeds actueel, een eigenaar is niet te vinden. Russel werd aan een echtpaar afgestaan die hem ook weer meteen kwijt wilde want dat echtpaar had al een hond en die 2 konden niet samen. Russel is nu in het pension van de dierenarts. We bemoeien ons er momenteel niet mee, want de dame die Russel gevonden heeft, heeft zelf een Jack Russel. We hopen dat ze iemand voor hem zal vinden. En zo niet, dan hebben we ook een Jack Russel in ons assortiment.

* Voor Pixie hebben we in Duitsland een haaranalyse laten uitvoeren, volgens de analyse heeft ze een virus dat door een tekenbeet veroorzaakt wordt. Het virus heet het FSMEvirus. Sinds zaterdag krijgt ze een homeopatisch medicijn, een antibioticakuur helpt immers niet. Hokuspokus, het gaat beter met haar. Mocht de behandeling niet aanslaan dan moeten we Pixie laten inslapen.

 

 Lees verder   
Sina - Hoera, we hebben Herra

Sina - Hoera, we hebben Herra

Om 11.30 uur ben ik naar het asiel gegaan om foto's van de nieuwe honden te maken. Fergus en Christine waren er om zich met de honden in de puppy-afdeling bezig te houden. Aylin zou om twaalf uur met Havanna, Sambuca en Matheo arriveren, die ze ze uit de kliniek in Fethiye opgehaald heeft. In de tussentijd moesten we Angy uit het grote asiel halen, want ze was gewond aan een van haar poten, ze was door een andere hond gebeten – doorgebeten. We willen geen risico nemen en haar straks naar de kliniek in Fethiye brengen, Angy heeft antibiotica nodig.

Aylin was tamelijk down toen ze aankwam, ze had Arwin naar de kliniek gebracht om gecastreerd te worden en Efe, een Belgische herdershond, bezocht. Het verhaal van Efe is nogal lang. Aylin heeft ervoor gezorgd dat de eigenaar van Efe zijn hond onmiddellijk naar de kliniek zou brengen. Hij was volkomen verwaarloosd en tot op het bot uitgemergeld. Hij was bezaaid met teken en vlooien en werd levend opgegeten. Deze hond heeft jarenlang aan een ketting gelegen en heeft nooit los gelopen. Als dierenbeschermingsorganisatie hebben wij Efe in beslag genomen en wij zullen er voor zorgen dat hij het nooit meer slecht zal hebben. Hij moet nog een tijdje in de kliniek blijven om op te knappen (bloedarmoede) en zal dan voor de nazorg in het pension blijven. Wij proberen overal giften voor Efe los te krijgen want het zal nog wel een tijd duren voordat het beter met hem zal gaan.

Na het asiel, zweet – zweet – zweet, wilde ik nog even bij een jachthond gaan kijken die ik zo'n zes weken geleden ontdekt had, opgesloten in een veel te klein hok. Het janken van de teef was niet te missen. Na een beetje zoekwerk konden we de eigenaar vinden en hem aanspreken. We kennen deze man en weten dat je voorzichtig met hem moet zijn. Het opsluiten van de teef was geboorteperking omdat ze loops zou zijn en hij geen puppies wilde! Waarom laat hij haar dan niet steriliseren? Dat zou tegennatuurlijk zijn, wat een stomme idioot! En zie wat het resultaat van deze geboortebeperking is – op 21 juli is het kroost geboren. Zes pups in alle kleuren en geslachten zonder behoorlijke vooruitzichten! De eigenaar is niet tevreden want de vader is vast een straathond geweest!! Hij vroeg me of de pups (grijs-wit en zwart-wit) misschien nog bruin worden? Het mooiste aan dit verhaal is dat onze dierenbeschermingsvereniging verantwoordelijk zou zijn omdat wij geklaagd hadden over de opgesloten hond. Daarom had hij de teef een paar keer uit het hok gelaten. We zullen een oogje op moeder en jongen houden.

'Genoeg nu – ik wil naar huis en niets meer horen of zien!' Na deze gedachte ging een uur voorbij voordat mijn telefoon overging. Het was de vorige eigenaar van Herra – hij had Herra bij de nieuwe eigenaar opgehaald en ik kon haar krijgen (over 5 minuten). Alarm, alarm, in de auto gestapt om Herra in ontvangst te nemen. Het gesprek met de vorige eigenaar verliep niet zo heel goed want hij wil haar (misschien) weer terugnemen. Tja, daar moet ik nog op iets op verzinnen. Omdat ik 's avonds ergens te eten gevraagd was, heb ik Herra naar Sevim gebracht, ik had geen tijd om haar naar het pension te doen. Nu heerst er een beetje onrust vanwege Herra, tussen de vorige en huidige eigenaar is ruzie en jammer genoeg is mijn naam er ook bij betrokken. Vooral kalm blijven – ik hoop dat het vanzelf oplost.

Vrij! Ik ben gelukkig bij mijn etentje aangekomen!

 Lees verder   
Christine - Bikie

Christine - Bikie


Zoals vorige week beloofd, nu wat meer over Bikie. We waren in het asiel toen Bikie, samen met haar 2 zusjes Sonja en Sam, aankwamen. 3 mooie en gezonde pupjes! Sonja heeft in de buurt een nieuw huisje gevonden en Sam is naar Nederland gegaan. Bikie was een actieve en blije hond toen ze opeens, zonder duidelijke reden, van de ene op de andere dag een bange en wilde puber werd. Ze kreeg ineens een hekel aan het asiel en aan nieuwe, onbekende situaties.

Ze kan gemakkelijk over het hek van het asiel klimmen en ze is nogal moeilijk te vangen, dus momenteel verblijft ze in het puppygedeelte, waaruit het moeilijker ontsnappen is. Helaas kon ze ook niet buiten het asiel blijven met Doris, zelfs al waren ze de best vriendjes. Ze bleef namelijk naar het dorp lopen en bracht dan kleding of schoenen en dergelijke mee terug. Ook begonnen de mensen in het dorp te klagen over het feit dat ze op de geiten jaagt. Aangezien de dorpelingen er geen probleem van zouden maken Bikie te vergiftigen of neer te schieten, waren we bezorgd over haar veiligheid. Dus de arme Bikie zit nu veilig en wel binnen, maar ze wordt er niet vrolijk van. Gelukkig is ze gewend aan Fergus en mij, wij kunnen haar gemakkelijk aanraken, aaien, aanlijnen en meenemen voor een wandeling. Maar we zien dat ze erg ongelukkig is, en ze stribbelt altijd tegen wanneer we terug het asiel in moeten na de wandeling.

We zijn erg dol op Bikie en hopen dan ook, misschien tegen beter weten in, dat ze herplaatst kan worden. Ze is een brave hond en had, voor dat het ergens misging, een geweldig gevoel voor humor. Ik weet dat ze ergens nog steeds zo is. Ze is erg goed met andere honden en zou een geweldige kameraad zijn voor iemand met tijd en geduld; iemand die haar in huis neemt en een mandje voor altijd kan geven.

35 graden in de schaduw, Fergus en ik alleen met zijn tweeën om de honden uit te laten. We hadden dus niet erg zin om te gaan, maar waren toch erg blij om onze honden te zien. Ze zijn altijd zo blij als we er zijn! Alle honden zien er goed uit en zijn braaf geweest. Enya was ontzettend blij om even het asiel uit te gaan en is 2 keer mee wezen wandelen. Sultan gedraagt zich nog altijd hetzelfde, hij wil niet naar buiten, loopt mee omdat hij niet anders kan, maar kan niet wachten tot hij weer naar binnen mag. Hij is ook zo ontzetten lui, dat werkt nou niet bepaald bevorderend in de training! Er waren 3 nieuwkomers in het asiel, Bonsai, Miriam en Molly. Ze zijn allemaal mee geweest voor een wandeling en gedroegen zich heel netjes aan de lijn.

Aylin kwam 3 andere honden brengen die naar de kliniek geweest waren voor castratatie/sterilisatie, Havana, Sambuca en Matheo. De zusjes Havana en Sambuca zijn een beetje verlegen, Sambuca zal denk ik vrij gemakkelijk te trainen zijn, haar zus iets meer werk. 

Toen we aan het werk waren in het asiel, was er een beetje onenigheid tussen de grote honden en een grotere hond Angie is gebeten. Gelukkig geen grote wond, maar nu het zo warm is, kunnen we niet voorzichtig genoeg zijn omdat zelfs de kleinste wondjes heel snel ontsteken. Dus nadat Sina en Aylin klaar waren met het maken van foto’s van de nieuwe honden, ben ik samen met Fergus even met Angie naar de dierenarts (35 kilometer vanaf het asiel) geweest. 

De dierenarts heeft Angie even na gekeken en een prik antibiotica gegeven. We hebben haar een nachtje in huis genomen, waar ze zich fantastisch gedroeg. Ze keek niet eens om naar onze 7 katten, zelfs niet toen eentje haar een krab als begroeting gaf. Ze is ’s avonds bij ons binnen geweest, waar alles erg nieuw voor haar was. Ze wist niet zo goed wat ze met de televisie aan moest en was bijzonder geïnteresseerd in haar eigen spiegelbeeld. Daarna heeft ze ’s nachts rustig in de tuin kunnen slapen. De poot waarin ze gebeten was, is al aan de beterende hand en we hebben haar teruggebracht naar het asiel. Toen konden we ook even kijken hoe het met de nieuwe honden ging. Het lijkt er op dat ze al redelijk gewend zijn.

 Lees verder   
Sina - De oogst van de vangkooi

Sina - De oogst van de vangkooi

Op 13 juli heb ik om 06.00 uur mijn ogen weer geopend. Met slaperige ogen en in pyama ben ik snel naar de val gereden om te zien of ik de teef gevangen had. Jaaaaa, er zat wat in de val, maar niet mijn teef. Ik had een zielig pupje gevangen, totaal uitgemergeld en uitgedroogd, vol vlooien, vol teken, met candida en schurft. Toen ik rondkeek zag ik de moederhond met andere pups midden oover straat wegrennen. Jammer genoeg kon ik de pup niet uit de val halen, hij was zo verwilderd en beet zo van zich af dat ik hem niet pakken kon. En omdat de val zo groot is, is het bijna onmogelijk om hem in een hoek te drijven, daarom heb ik in alle vroegte al hulp ingeroepen. Een vriend kwam en hielp mij de val in de auto te tillen. De pup werd naar de dierenarts in Fethiye gebracht.

Intussen hebben we het project met de 4 of 5 , misschien wel 7 honden in Göcek iets vooruitgeschoven, want ik heb de val nodig. 's Middags heb ik de val weer op dezelfde plaats gezet. Eerste controle om 20.00 uur: de val was dicht, maar geen hond erin, beetje vreemd maar dat gebeurt nu eenmaal. Alles weer goed afgesteld, en ik ben naar een uitnodiging gegaan.

14/7

Op 14 juli om 01.00 uur ben ik naar de val gegaan, haha, de andere pup zat er nu in. Ik heb water en voer in de val gezet en ben naar huis gegaan. Om 07.00 uur heb ik dan het puppy-meisje met behulp van Yonca opgehaald en heb ook haar naar de dierenarts gebracht. Omdat ik op verschillende plaatsen op straat voer heb neergelegd om te zien waar de teef eet, ben ik meerdere malen de plekken nagereden. De val heb ik deze keer ergens anders opgesteld. Tot 16.00 uur heb ik gewacht, en heb er toen een punt achtergezet.

Tussendoor ben ik naar het asiel gegaan om een video van een hond te maken. Hij krijgt hierdoor een kans geplaatst te worden. Jammer genoeg heb ik de video verprutst, dus moet ik het overdoen.

Vanaf 16.00 uur heb ik me dan op mijn privéproblemen gestort. Relatieproblemen, men kan niet alleen met het redden van dieren bezig zijn! Mannen zijn moeilijk, maar dat weet toch elke vrouw.

15/7

Zondag is computerdag en met mijn partner heb ik zover alles opgelost. Liefde goed, alles goed, en hij heeft me met mijn pc-problemen geholpen en me uitgelegd hoe je een video maakt. Wat men niet allemaal voor dieren overheeft! Tussendoor ben ik weer naar Göcek gereden (mijn partner woont 10 km buiten Göcek) en ik heb de voederplekken gecontroleerd. Geen hond heeft het voer aangeroerd. Verdorie, waar hangt die teef uit?

 Lees verder   
Sina - De 4 lawaaimakers gespot

Sina - De 4 lawaaimakers gespot

10-07

Hoera, hoera, om 7.30 uur kreeg ik een telefoontje dat we niet in het asiel hoefden te komen om schoon te maken en de honden te voeren. Onze verzorger was dinsdag daar en we hoefden niet bij 40 graden te werken in het asiel. Ik heb de hele dag mijn privérommel opgeruimd en ben zowaar 2 uur naar het strand geweest. Het was een heerlijke dag.

11-07

Ik heb de hele morgen met de computer gewerkt, foto’s gesorteerd, honden geteld en updates van de inentingen gecontroleerd. Op dit moment hebben we 80 honden in het asiel, allemaal, op Leona na, gesteriliseerd. 11 honden in het pension, en alle, behalve kleine Rumba, gesteriliseerd. 13 honden verblijven bij opvangadressen, behalve Pixie en Dakso (vanwege de actieve hondenziekte kan hij niet geopereerd worden) allemaal gesteriliseerd. En alle, behalve Dakso (we kunnen hem momenteel niet laten inenten), 100% ingeënt, ontwormd en tegen vlooien behandeld. Later ben ik naar het asiel gereden om te zien of alles in orde is.

Tegen de avond ben ik vanwege die vier zwerfhonden gaan rondkijken, ik had ze voorheen niet gezien. Geluk gehad, ze waren alle vier op straat en ik kon de omvang van het werk inschatten. Ik ben er zeer zeker van dat het om een hoog loopse teef gaat die door drie reuen wordt gevolgd. Helaas zijn alle vier de honden, momenteel, niet betrouwbaar en ik moet alle, de een na de ander, met vangkooien vangen. We zijn begonnen hen te voeren om hun vertrouwen te winnen en ze op deze plek te houden. Het probleem is dat deze honden ’s avonds of ’s nachts actief worden, overdag slapen ze ergens onder bosjes. Het zijn drie middelgrote zwarte honden, een zwart/witte terriër en een klein langharige herderkruising. Lees verder   

Sina - Eind goed, al goed

Sina - Eind goed, al goed

's Ochtends vroeg moest ik naar Fethiye om de kangal, Thomas, Frank en Bubba op te halen. Ze waren ondertussen gesteriliseerd en mochten weer naar huis. Met een bezwaard gemoed heb ik de kangal meegenomen. Toen we bij Hannah aankwamen om Bubba af te geven, verbaasde het Hannah dat ik de kangal weer naar zijn eigen omgeving terugbracht (ze had hem gezien toen ik Bubba donderdags ophaalde). Ze is gek op kangals en heeft er zelfs één uit Ankara gehad. Hannah is Zwitsers, dol op honden en heeft langere tijd beroepshalve in Turkije gewoond. Nu heeft ze een zomerhuis met een gigantische tuin in de omgeving van Dalaman en is van maart tot oktober hier. Hannah heeft 2 Turkse straathonden en 3 katten waarmee ze ieder jaar naar Turkije vliegt en weer terug. Hannah heeft zich opgegeven om zolang ze in Turkije is honden voor ons op te vangen, ze heeft Bubbu en Thomas, en ja, nu dus Dasko, zo heeft ze de kangal genoemd. Al haar eigen beesten en Bubbu en Thomas zijn volledig geënt, daarom wilde zij Dasko er wel bijnemen.  Lees verder   

Sina - Rumba zorgt voor problemen

Sina - Rumba zorgt voor problemen

Tja, de 6e begon om 7.30 uur, mijn telefoon ging en ik vermoedde al problemen. Ships, Sevim ons opvangadres belde en ik weet al wat dat betekent. Rumba en Smiley moesten meteen weg, ze kon niet meer voor de honden zorgen. Het was zo goed begonnen, haha, de kleine Rumba is een nogal brutaal, door de wol geverfd miniteefje. Wat was er gebeurd? Rumba en Smiley waren met Sevim mee, kleine Rumba schijnt nog al een jagertje te zijn, want ze zag voor het eerst in haar jonge leventje een kuiken.  Lees verder   

Sina - Alle aandacht voor de Kangal

Sina - Alle aandacht voor de Kangal

Omdat we een oproep tot hulp uit Akkaya hadden gekregen, zijn Fergus en ik op donderdag vroeg naar Dalaman gereden. Deze hond, een kangal, was erg mager en had daarbij een tic. Ik vermoedde dat hij als pup de hondenziekte heeft overleefd, want hij was al ouder dan een jaar, en dat hij daarom een zenuwtrek had. De dame die hem aan ons overdroeg, barstte ook nog in tranen uit, maar we hadden geen tijd om haar te troosten. Zij woont in Engeland en was alleen in haar zomerhuisje in Akkaya om vakantie te houden. Lees verder   

1 2 3 4 5

No items found. · Terms & Conditions · Privacy policy · Alle rechten voorbehouden.