Nieuwe producten toegevoegd — Bestel nu!

Sina - De nieuwe ontmoetingsplek

Sina - De nieuwe ontmoetingsplek

Omdat ik me nu weer opnieuw zorgen om Irma maak, rijd ik om ongeveer 10 uur door de tunnel. Helemaal boven op de top is ze niet, ik rijd helemaal naar beneden en draai om, om opnieuw omhoog te rijden en wat zie ik daar... Irma komt uit een geheel andere hoek en ze heeft het nog net voor elkaar gekregen door mij gezien te worden. Het is een erg gevaarlijke plek en het is niet makkelijk om daar de auto te parkeren. Als ik uitstap, kijk ik om me heen en ik geloof dat ik haar schuilplek gevonden heb. Het wordt me steeds meer duidelijk dat Irma daar beneden ergens wonen moet, dus niet waar de top is, daar loopt ze alleen hoog, ze komt van beneden, vanaf het eind van de tunnelstraat. Direct boven de tunnel is een soort centraal punt, geen idee wat dat is, maar het is omzoomd en er staan één of twee plaatstalen keten, waar ze bescherming kan vinden. Het is erg moeilijk om daar te komen en ik kan er niet alleen naar toe gaan om het te onderzoeken. Lees verder   

Sina - Petra's vlucht

Sina - Petra's vlucht

Om 3.30 uur gaat de wekker af en ik vraag me alweer af waarom ik dit allemaal doe. 4.45 uur ontmoeten we elkaar bij Sevim. Yonca brengt de twee kleine hondjes mee en Nera is er al bij de afgesproken plek aangekomen en loopt nog een paar rondjes. 5.00 uur haal ik Petra op, Agnes is er ook. Ze wil naar het vliegveld komen om te helpen. Nou, ik was in bed blijven liggen maar daarover kun je van mening verschillen. Ik ben wel blij dat ze ook komt. Yonca rijdt met haar eigen auto en om 5.15 uur zijn we onderweg naar het vliegveld. De check-in verloopt prima, de honden gedragen zich voorbeeldig en het vliegtuig vertrekt precies op de aangegeven tijd.  Lees verder   

Christine - Nikita

Christine - Nikita

Laat ik beginnen met een kleine anekdote. Vorige week wandelden wij met de puppies buiten het asiel, toen er een grote bruine hond uit het bos kwam. Hij rende naar mij toe, echt heel erg blij mij te zien. Toevallig had ik een halsband in mijn hand, dus ik deed hem die om en begon hem te aaien. Wij namen natuurlijk aan dat deze arme hond verdwaald was en dat hij zo blij was, omdat hij een vriendelijk iemand tegen was gekomen. Ik vertelde mijn vrienden dat ik echt hoopte dat hij niet gedumpt was en dat zijn baasje hem zou vinden, omdat het duidelijk was dat deze hond zo goed verzorgd was – hij zag er zo goed uit! Toen kwam de oppasser eraan om te kijken wat er aan de hand was en hij zei: “Hoe is het hem gelukt om uit het asiel te komen???”. Toen realiseerde ik me dat het Barnie was, die op de afdeling voor grote honden zat. Op de een of andere manier was het hem gelukt het dak te beklimmen en uit het asiel te springen…  Wij zijn best trots dat onze asielhonden door elkaar gehaald kunnen worden met gewone honden, omdat ze er zo goed uitzien! Lees verder   

Sina - Irma, Irma, Irma en nog meer honden

Sina - Irma, Irma, Irma en nog meer honden

Vandaag ben ik vroeg opgestaan en heb mij geestelijk en lichamelijk op de Irma-vangactie voorbereid. Een sterke kop koffie, een beetje müsli, twee sigaretten, gemakkelijke kleding en sportschoenen. Eerst nog langs het asiel om de nieuwe hondenval te halen. Uitgerust met blikvoer, gegrild vlees en kipfilet ben ik op pad gegaan. Ik heb een goed gevoel dat ik haar vandaag te pakken zal krijgen, want de druk wordt steeds groter en ik ben al veel te lang ermee bezig. Het was nog wel vroeg in de ochtend maar wat maakt het uit als madam er niet is, dan stel ik gewoon de val op en als zij dan honger heeft zal zij het open buffet zeker niet kunnen weerstaan. 


Toen ik wegreed was ik er zo zeker van dat ik met de nieuwe val succes zal hebben. Maar jadie ondeugd was er natuurlijk niet. Zoals altijd ben ik de hele route langsgereden, maar nee, er was geen Irma! Maar wat zie ik daar onder een struik zitten, ik hoefde geen twee keer te kijken want wat behalve een hond zou dat kunnen zijn? Ik wilde toch op hondenjacht, of niet dan? Okay, het is een pup, die dank god erg hongerig was. Dus geen probleem gezien de keuze aan voer die ik bij mij had. Een snelle greep en de kleine, zij heet nu Melana, was van mij. Ik heb haar in de box gedaan en de val voor Irma opgezet. Jammy, jammy da kan toch geen hond aan weerstaan. Met Melana ben ik dan naar het asiel gereden, vandaag is het uitlaatdag. Christine is ook in het asiel en trots liet ik haar mijn vang zien. Wij hebben nog het een en ander gedaan en dan ben ik weer naar de nieuwe val toe gereden.

 

Onderweg ben ik dan toch Irma tegen gekomen, zij stond op de top van de berg en niet beneden bij de uitrit waar ik haar eigenlijk verwacht had, slecht ingeschat Sina. Geen probleem ik kan de val halen en Irma direct voor de neus zetten. Maar toen hoorde ik in de verte een luid geblaf en ik kon mij al voorstellen wat dat was. Ik wilde toch op hondenjacht, of niet? In mijn val zat een hond die het open buffet verorberd had. Gelukkig ben ik goed uitgerust en heb een grote voorraad aan eten in de auto, vandaag is mijn dag, ik heb succes. Het is een jonge dame die wij nu Minx noemen. Heb haar snel uit de val gehaald en in de bench gedaan.

 

Irma wacht nog steeds op de top en ik weet dat zij achter mijn auto aanrent. Op de weg naar boven kwam ik Irma tegen en zij is inderdaad tot de top achter mij aangerend. Eigenlijk houd ik daar niet van, maar de top is de beste plek voor de val. De nieuwe val is echter heel zwaar en het kostte mij veel kracht om hem in de auto te krijgen en deze weer eruit te halen. Helemaal buiten adem heb ik de val dan met alle mogelijke lekkernijen gevuld. Uiteraard lag het lekkerste vlees helemaal achterin de val. Irma heeft honger, haha, ik heb een binnenpretje, dan maar hup in de val. Ik heb een spoor van Irma tot de val gelegd en ben vervolgens naar de auto gelopen om te doen alsof ik daar wat moest doen. Want als ik haar in de gaten houd, merkt zij zeker dat ik wat van plan ben. De opwinding sloeg toe, zij loopt naar de val, ik kijk in de achteruitkijkspiegel, ja, ja, ik blij. Zij loopt naar de val toe, maar dan blijft zij staan, kijkt om haar heen en loopt weer weg. Dus wacht ik af, zij gaat naast de val liggen. Ik wacht langer, maar nu gaat dat kreng gewoon een dutje doen. Ik heb het een en ander voor de val gelegd maar madam gaat alleen naar de opening en niet verder. Puntje bij paaltje ben ik weggereden en heb mij verstopt, maar madam toonde geen interesse in het voer.

 

Twee uur later heb ik mijn spullen weer opgepakt en ben zonder Irma ervan door gegaan. Uiteraard heeft zij al het voer wel gekregen, zij zal zich wel hebben afgevraagd wat dat hele circus te betekenen had. Aangezien het al donker werd en ik Minx in de auto had, belde ik met Aylin om te vragen of ik Minx voor een nacht bij haar kon parkeren, alleen voor bed en logies. Maar ja toch, en uit bed en logies werd dan toch volpensioen, de kleine mag bij Aylin blijven tot zij bemiddeld is.


Wat voor een dag, ik was pas om 20.00 uur thuis. Toen heb ik eens opgeteld hoeveel honden ik nou dankzij Irma gevangen heb, terwijl ik eigenlijk Irma wilde vangen. Het zijn inmiddels 5 honden, Gin, Tonic, Topalof, Minx en Melana. Misschien speelt zij gewoon voor lokaas zodat ik de zwerfhonden help, ik verdenk haar van alles. 

 

 Lees verder   
Sina - Het wintergordijn

Sina - Het wintergordijn

Mijn ochtendgymnastiek bij Robert is weer achter de rug, honden gevoerd, blokje om gelopen, katten verzorgd, nu moet ik nog naar de buren en dan naar huis mijn eigen katten voeren. Vandaag heb ik het druk, vandaar dat ik vroeg op moest staan. Nadat ik klaar ben met de ronde, heb ik hongerig mijn Diesel  naar Fethye gebracht, hij moet een bloedonderzoek ondergaan. Diesel moet dan ook tot s’avonds in de kliniek op mij wachten. Op de terugweg naar Göcek heb ik een dierenartsassistent meegenomen, want enkele honden en ook puppy’s in het asiel moeten een vervolginenting hebben. Lees verder   

Christine - Mandy

Christine - Mandy

Lang niet geschreven, sorry daarvoor. Helaas hebben we kleine Pixie verloren en daar ben ik behoorlijk aangeslagen van. Jullie kunnen je Pixie vast nog wel herinneren, het puppy dat Fergus en ik in de opvang hadden. Ze was ontzettend ziek en heeft af en aan een paar weken bij de dierenarts gelegen. Ze weigerde te eten en stierf een paar keer bijna. Uiteindelijk besloot ze toch maar beter te worden en ze kwam weer naar huis, begon weer te eten en was weer helemaal vol met ‘joie de vivre’. Na 2 weken dachten wij dus dat ze het wel zou halen. Helaas kreeg ze een grote hersenbloeding en stierf in een paar seconden. We missen haar verschrikkelijk. Maar het leven gaat verder en wanneer men in de dierenopvang werkt, is er geen tijd om te rouwen.

We gaan nog altijd iedere zaterdag naar het asiel. Soms alleen Fergus en ik samen, maar andere keren krijgen we hulp van een paar vrijwilligers, waarmee we erg blij zijn. Afgelopen zaterdag kwam Hannah ons helpen. Hannah is een fantastische vrouw die vorige zomer 3 honden van onze organisatie als pleegbaasje heeft verzorgd. Helaas gaat ze terug naar Zwitserland voor de winter, maar ze heeft aangeboden om van het voorjaar weer honden in huis te nemen. Dank je wel, Hannah!

Een van de honden die ik zaterdag mee heb genomen voor een wandeling is Mandy. Binnen in het asiel raakt Mandy erg opgewonden als ze mensen ziet, wat ze uit door op handen en/of achterwerken te knabbelen. Behoorlijk irritant en soms pijnlijk. Ik weet dat ze er niets aan kan doen, maar ik moet toch toegeven dat Mandy niet een van mijn favoriete honden is. Maar buiten het asiel, is het een hele andere hond! Ze gedraagt zich ontzettend goed aan de lijn en doet haar best niet te trekken. Ze houdt je goed in de gaten en is dol op aandacht. Ze denkt niet eens aan knabbelen op wat dan ook. Ik ben erg blij dat ik de kans had haar buiten het asiel beter te leren kennen. Ik kan haar nu zonder twijfelen aanraden!

Na Mandy ben ik ook wezen wandelen met Patchouli, wat een heerlijke hond! Ze is simpelweg de beste hond die je je kan wensen om mee uit te gaan en ze loopt de hele tijd netjes aan de voet. Af en toe loopt ze een stukje vooruit om te kijken of alles in orde is, om daarna weer terug naast je te komen lopen. Ze maakt oogcontact en is duidelijk uit op interactie met de persoon die haar uitlaat. Het is een enorme knuffelkont en zal geen kans missen om je een flinke lik in het gezicht te geven. Daarnaast heeft ze ook een erg aparte en interessante vachttekening.

Vorige week zijn er 3 nieuwe honden binnen gekomen, Viola, Yaya en Dizella. Helaas heb ik nog geen foto’s. Viola woonde bij een Britse vrouw, maar toen haar baasje terug naar Engeland ging, heeft ze Viola gedumpt. Ze is een week de hort op geweest, maar werd gezien in een afgelegen dorpje. Arme Viola was compleet de weg kwijt en enorm dun. Ze is nu ook nog erg in de war en snapt niet waarom ze opgesloten is in het asiel.

Yaya is een erg grappig, wat jonger hondje met oren die alles horen en moeten onderzoeken. Ze kwam net terug van de dierenarts toen wij weggingen van het asiel, dus veel weet ik nog niet van haar. Wellicht kan ik volgende week meer over Yaya vertellen.

Dizella heb ik zelf gevonden toen ik vorige week onderweg was naar mij werk. Ze liep langs de drukke weg naar Gocek. Ik stopte en ze kwam me uit zichzelf gedag zeggen. Ik heb haar wat gevoerd, ze had ontzettende honger! Het was duidelijk te zien dat ze kort geleden een nestje had gehad dat van haar weg was gehaald. Waarschijnlijk is ze, zoals gebruikelijk, gedumpt door haar baasje die geen teefje meer wilde en een reutje uit het nest gehouden heeft. Ik heb Sina opgebeld, die Dizella naar het asiel gebracht heeft. Ik heb haar vernoemd naar een vriend van vroeger die gestorven is op de ochtend dat ik Dizella vond. Zijn bijnaam was ‘Diesel Dave’. David heeft 20 jaar in Gocek gewoond, was een enorme dierenvriend en heeft in het verleden veel voor onze organisatie gedaan. Rust zacht.

Jullie hebben waarschijnlijk al wel gehoord over de 7 pupjes die 2 weken geleden in een doos bij het asiel gedumpt zijn. Op het moment zijn ze in de kliniek, maar ook daar moeten ze weg. Helaas geen ander keus dan ze mee naar het asiel te nemen. We proberen een zo goed mogelijke plekje voor de hondjes te creëren en hopen dat ze gezond blijven. Als ze eenmaal geïnstalleerd zijn, zullen we wat foto’s maken.

 Lees verder   
1 2 3 4 5

No items found. · Terms & Conditions · Privacy policy · Alle rechten voorbehouden.