Nieuwe producten toegevoegd — Bestel nu!

Sina - Samenvatting

Een samenvatting van de gebeurtenissen sinds ik verhuisd ben. 

 

De verhuizing

 

Het is me gelukt, sinds 25-01-2013 woon ik in mijn nieuwe huis. Het ging allemaal snel, alleen had ik 3 dagen geen water, de pomp was defect en 2 dagen geen stroom vanwege het onweer. Tja, nu woon ik in het dorp en daar is soms even geen water en geen stroom. De telefoon en het internet dedem het ook niet,  Telekom Turkije repareert geen omgevallen masten. Mijn airco is door het onweer ook kapot gegaan en ik kan de kachel niet aanmaken omdat het vonkenscherm er niet is. Het liefst zou ik weer verhuizen, maar  het huis bevalt me heel goed en  het wordt ook weer zomer en dan bevries ik niet meer. Het is zeer koud boven en zonder warmte is er niets plezierigs aan. Van mijn 10 katten zijn er 8 meteen mee verhuisd, eentje (Lilly) heb ik pas 2 dagen later meegenomen.

 

Waar ik nu woon is een klein gastenhuisje dat ik voorlopig als kattenhuis inricht. Tja, Lilly is al de eerste avond via de schoorsteen ontsnapt. Twee dagen later belde de vroegere huisbaas op, Lilly was teruggekomen (12 kilometer). Ik vraag me werkelijk af hoe die dieren navigeren. Ik heb Lilly meteen opgehaald, ze zit nu op mijn bed en daar is ze redelijk tevreden. Momenteel ontbreekt nog een kat, ik kreeg die niet gevangen. Kömür is een beetje schuw en mijn vorige woning wordt verbouwd. Vanwege het vele lawaai en de werklui ter plekke, durft hij niet meer op het balkon. Ik kan nog wel het een en ander over deze verhuizing vertellen, maar ik schrijf liever over onze dierenbescherming.

 

Tot zover alles goed en ik hoop dat de problemen snel opgelost worden. Ach ja, Robert is weg en komt pas over 3 weken terug. En hoe praktisch allemaal, ook zijn buurman is voor 10 dagen op reis. Onze honden zijn in het pension, maar ik moet Roberts katten verzorgen en  de katten en kippen van Felicity, ook al zijn het er maar 5. Dat is op het ogenblik  vermoeiend en niet leuk. Wordt vervolgd.

 

Ik val met de deur in huis: Irma

 

Verhuizing hier, verhuizing daar, toch ging ik dagelijks naar Irma. Zij was er bijna elke dag en sinds een week komt ook Flintstone junior mee. Pas hadden we een bijeenkomst want we moeten veel ophalen. We hebben besloten dat Junior, Bam Bam  Flinstone zal gaan heten. Met Irma heb ik een zeer goed band ontwikkeld, ze gooit zich zelfs op haar rug voor mijn voeten. Ik kan haar aanraken, maar het belangrijkste is toch wel dat Bambam niet bang voor mij is. Ik kon hem een paar maal op mijn schoot nemen. Irma was er niet erg blij mee, maar ze liet het wel toe.

 

Helaas heb ik een moeilijk besluit moeten nemen, ik heb Irma de zorg voor Bambam ontnomen. Ik heb hen een paar keer op  straat gezien en ik ben bang dat hij aangereden wordt door een auto. Hij eet zelfstandig en hij heeft genoeg moedermelk gekregen. Eigenlijk had ik een heel goed plan, maar Irma heeft het à la Irma gedaan en mijn plan doorkruist.

 

Mijn plan was: Ik ben met Fergus naar Irma gereden, we hadden een megabox meegenomen. Fergus moest in de auto wachten. Nadat ik  Bambam een tuig had omgedaan, zette ik hem in de box. Door een gat in de bench kon ik de lijn, waar ik de korte lijn aan had vastgemaakt in Fergus’ hand duwen, vooruit dan maar. Het was eigenlijk een droom en heel romantisch droomde ik ervan dat Irma in de bench zou springen om haar zoon te bevrijden. Niks echter, “Over mijn lijk” dacht Irma en ook  over dat van mijn zoon! Ze heeft niet geprobeerd om de kleine te redden, ze heeft weliswaar gejankt maar ze was niet in paniek. Ik denk dat Irma niet zo romantisch is als ik, ik zou in de bench zijn gesprongen om mijn zoon te redden, maar ik ben nu eenmaal geen Irma!

 

Nadat ik Bambam in Fergus’ auto had geladen, is dat mormel weer gaan eten. Tja Irma, als ik jóu niet redden kan, dan red ik in elk geval wel je zoon. Ik heb Bambam naar de kliniek in Fethiye  gebracht. Iedereen  was benieuwd naar hem. Nu wordt hij opgekalefaterd, hij zat vol teken en waarschijnlijk ook vol wormen en ik moet nadenken waar hij gaat wonen. Maar ik heb een plan ik geef nog niet op, ze stug als Irma is kan ik ook zijn. Wordt vervolgd!!

 

Yamuk

 

We hebben voor Yamuk een pleegadres gevonden. Sevim  is weer bijgekomen en heeft hem opgenomen. Voor hoe lang weten we niet. Als haar slechte humeur terugkomt, moeten we een nieuwe plaats zoeken. Yamuk heeft een probleem met de schildklier, vandaar dat hij zo opgezet is en geen energie heeft. De bijtwond aan zijn poot geneest slecht, maar sinds een dag of 7 gaat het wel wat beter. Hij is tenminste opgestaan. We zijn blij dat hij regelmatig zijn medicijnen kan krijgen. Hij schijnt ook depressief te zijn en krijgt daarom een homeopatisch middel om hem op te vrolijken. We hopen dat het spoedig beter met hem gaat. Wordt vervolgd.

 

Dustin

 

Ik weet niet wie alle hondennamen kan onthouden, maar ik ken elke hond bij zijn naam, geen enkel punt. We hadden Dustin in augustus 2012 in Göcek gezien, eigenlijk wilden we hem vangen, steriliseren, chippen en laten inenten en wilden we hem in Göcek laten, want daar kent hij de ins en outs. Daar heeft hij zijn restaurants en is hij gewoon goed in vorm, waarom dan opsluiten? We makten ons geen zorgen om hem, maar we hebben wel een oogje in het zeil gehouden. Als we onze “To do List” opmaken,  staat hij altijd op de lijst en sinds kort hebben onze dames per mail gevraagd,  welk achterwerk ze moeten kussen zodat hij eindelijk gesteriliseerd wordt. Niemand heeft een naam genoemd,  maar het zal wel mijn achterwerk geweest zijn, wat gekust moest worden. Op 24 januari kwam een melding, onze dierminnende apotheekster belde naar Gülden, er was een hond aangereden en men probeerde de bestuurder te lynchen (leuk zeg!!). Iemand moest komen om de hond naar Fethiye te brengen. Een gewonde hond die bijt, dus moest Frankenstein-Sina komen om de hond in de box te krijgen. Een  bijtwond kan er nog wel bij. Binnen een kwartier waren en  drie reddingsauto’s. Yonca kwam naar de kliniek te rijden, Sevim kwam de box brengen en ik was er om de hond in de bench te leggen. Wat een team zeg! Uit de beschrijving had ik al kunnen opmaken welke hond het moest zijn, duidelijk: Dustin. Trillend zat hij bij de ingang van het huis, hij kon zich niet bewegen, maar ik kon hem wel aaien en hij genoot van de aaisessie. Met een ruk zat hij zonder te bijten in de box. Yonca is meteen vertrokken. Dan ga je jezelf weer afvragen: wat is nu beter, opsluiten of het risico nemen dat hij wordt vergiftigd of aangereden. Dustin heeft een gebroken poot en een ontwrichte heup die inmiddels al geopereerd is. We hebben, hopen we tenminste, een pleeggezin voor Dustin. Wordt vervolgd!

Comments

Discussieer mee

Geef ook uw mening, laat een commentaar achter!
Captcha Image

No items found. · Terms & Conditions · Privacy policy · Alle rechten voorbehouden.