Nieuwe producten toegevoegd — Bestel nu!

Sina - Lui en zelfmedelijden

Om 6.00 uur schrok ik wakker van de wekker, ongewassen en met ongekamd haar heb ik Gülden weggebracht. Ik hoefde haar alleen maar bij het vliegveld af te zetten, dus niemand zou me zien. Snel rijd ik weer naar huis, zodat ik weer mijn bed in kan en nog even lekker kan slapen. Thuis aangekomen blijkt mijn bed in beslag genomen zijn door de katten Gofret en Diesel, die graag even geknuffeld wilde worden, net als Lemy en vechtersbaas Hamsi, die mijn liefdevolle zorg ook hard nodig hebben. Alleen Toto houdt zich op een afstandje, de rest is er niet. 

Ik ga verder met mijn dag maar heb geen zin, geen energie, geen motivatie en zie geen licht aan het einde van de tunnel. Ik dacht dat alles in het nieuwe jaar beter zou zijn, maar niks is beter. Morgen misschien dan maar.

  

Ik ga naar Irma, zij heeft een beter humeur dan ik. Ze laat me haar over haar kop aaien, maar alleen omdat het de eerste dag van het nieuwe jaar is.

 

Ik voel me nog steeds brak, sleep mezelf vooruit, voel me een mislukkeling. Er is niemand, geen partner, Gülden is er niet, niemand belt me, ik bel niemand, ik heb geen geld, de dierenbescherming heeft geen geld, helaas hebben we de loterij ook niet gewonnen. In het dierenasiel loopt het niet zo lekker, de honden kunnen elkaar niet verdragen, we hebben gewoon echt teveel honden. Ik denk aan alle dieren in het asiel en het voelt als een ramp, ook voor mijzelf, want ook privé loopt het niet zo lekker. Niet alleen vanwege Robert. Niemand zal denken zij zit daar maar en doet helemaal niks, ik werk me een slag in de rondte, allemaal voor de dieren.

 

Naast mijn werk in het asiel schrijf ik dan ook nog dit blog, train ik gelijk mijn hersenen. Kerst en Nieuwjaar waren voor mij een mooie gelegenheid om even de druk van de ketel te halen en een beetje te luieren. Maar nu is het genoeg, ophouden met niks doen, geen zelfmedelijden meer. Morgen weer aan de slag, de post zal weer komen en ik kan weer aan de slag, genoeg geluierd.  Morgen staat er een hoop op het programma, o.a. een gevolg van mijn luiheid van de afgelopen dagen. Om ongeveer 18.30 uur bel ik Christine op om haar uit te nodigen voor een gezellig avondje, tenslotte heeft zij morgen nog vakantie. Helaas neemt ze niet op. Dan bedenk ik me dat ik me helemaal geen vrije avondjes meer kan veroorloven, kom op WAKKER WORDEN SINA! Er wachten nog zoveel levens op goede verzorging, hier heb ik voor gekozen, dus hier ben ik ook verantwoordelijk voor. De rest van de dag zit ik achter de computer, ik ga vroeg naar bed en morgen zal alles beter zijn!
 

Comments

Discussieer mee

Geef ook uw mening, laat een commentaar achter!
Captcha Image

No items found. · Terms & Conditions · Privacy policy · Alle rechten voorbehouden.