Nieuwe producten toegevoegd — Bestel nu!

Sina - Kömür

Omdat Fergus pas zaterdagavond uit Engeland terug komt, wil Christine op zondag naar het dierenasiel gaan. Ik moet Kömür en Pancho in Fethiye afhalen. Voordat ik weg rijd komt er een alarm. Een kat die in een resort verzorgd wordt, kan niet op de pootjes staan. Ik vraag me geregeld af waarom ze onze vereniging dan opbellen, de mensen denken werkelijk dat wij een dierenambulance hebben. Waarom gaan die mensen niet in hun auto zitten en rijden hun dieren zelf naar de dierenarts? Maar als wij de mensen hierop aanspreken dan is het ineens niet meer hun kat maar een zwerfkat. Maar hoe het ook zij, ik neem de kleine tijger mee.

 

In Fethiye aangekomen hebben we de tijger meteen onderzocht, ze werd geschopt oftewel ze is aangereden, ze heeft pijn in haar ruggewervels maar de dierenarts stelt vast dat ze haar heupen gebroken heeft. Ze gebruikt beide pootjes en dat is erg belangrijk. Een operatie is niet noodzakelijk, ze krijgt alle medicijnen die nodig zijn en een pijnstiller, en ze krijgt twee weken rust voorgeschreven. Volgende week zal ze nog een keer onderzocht worden.

 

Ik heb in Fethiye nog het een en ander te doen en kom over twee uur terug om de honden op te halen. Als alles gedaan is, ga ik naar het dierenkliniek om de honden mee te nemen. Aynur roept de jonge assistent en zegt tamelijk losjes: "Vahdet breng eens die Kangal en die Pitbull." Aynur kan het aan me zien - ik wilde niet dat het waar was, maar ja, Kömür is een Pitbull-kruising en ze heeft geen pups, terwijl ze zwanger was, hoogzwanger. Nu kan ik zien dat ze tamelijk dun is, ik heb niet gezien dat ze zwanger was!  Maar dat weet ik nu wel,  bij Irma heb ik het ook pas zeer laat gezien. Ik weet dat niet iedereen voorstander is voor een abortus als de zwangerschap al ver gevorderd is, maar we hebben geen andere keuze, we kunnen ons geen geboorten veroorloven, we hebben teveel honden. Onze dierenarts is altijd erg boos op mij, maar hij weet dat ik bij deze beslissing zal blijven, we hebben geen andere keuze en dus blijft het hierbij.

 

Aynur vertelt mij dat Kömür erg agressief was; nu breekt het zweet me uit. Vahdet de jonge moedige assistent komt echter met een kwispelende Kömür aan. Ik kan haar aaien en ze is werkelijk lief, geen enkele agressie. Aynur stelt me gerust en meent dat ze agressief was omdat ze in de bench zat, ze voelde zich opgesloten en was bang. Alles goed en wel, maar alle honden hebben dezelfde angst en die bijten niet om zich heen. O jee, ik heb een slechte dag.

 

Wanneer ik in het asiel aankom, moet ik Feridun eerst waarschuwen. Ik wil de hond in de bench in een apart hok dragen. Feridun lacht me uit, hij maakt de bench open, doet de hond een riem om en loopt rustig met haar naar de kooi. Ik moet wel langzaam gek worden, wat is er met me aan de hand, waar komt deze angst vandaan? Wat is er van kamikaze Sina terecht gekomen, die zich op elke hond stort en met haar magische hand elke kat vangt. Ben ik ziek of word ik oud? Maar ik weet dat ik geen goed gevoel heb  over deze hond, ik hoop dat ik me vergis!

 

Voor Irma heb ik het nog net voor donker gered, ze is er niet maar ik heb voer en melk voor haar neergezet.

 

Vrije avond - voor vandaag was het wel genoeg.

Comments

Discussieer mee

Geef ook uw mening, laat een commentaar achter!
Captcha Image

No items found. · Terms & Conditions · Privacy policy · Alle rechten voorbehouden.