Nieuwe producten toegevoegd — Bestel nu!

Sina - Het wintergordijn

Mijn ochtendgymnastiek bij Robert is weer achter de rug, honden gevoerd, blokje om gelopen, katten verzorgd, nu moet ik nog naar de buren en dan naar huis mijn eigen katten voeren. Vandaag heb ik het druk, vandaar dat ik vroeg op moest staan. Nadat ik klaar ben met de ronde, heb ik hongerig mijn Diesel  naar Fethye gebracht, hij moet een bloedonderzoek ondergaan. Diesel moet dan ook tot s’avonds in de kliniek op mij wachten. Op de terugweg naar Göcek heb ik een dierenartsassistent meegenomen, want enkele honden en ook puppy’s in het asiel moeten een vervolginenting hebben.

 

En ik heb een plan! Christine, Jane en Burak zijn in het asiel om met honden uit te gaan. Trots toont Feridun mij zijn wintergordijn dat hij gemaakt heeft voor het puppyhuis. Ik ben erg onder de indruk. Precies zoiets wilde ik ook graag hebben voor de winter. Had ik het moeten laten maken, dan zou het erg duur zijn geworden. Maar wat Feridun met zijn boerenverstand maakt, is meer dan voldoende.

’s Winters hebben we hier zware regenbuien en het puppyhuis ligt op een heuvel. De honden krijgen alles over zich heen, ook wanneer ze in een afgedekt deel zitten. Maar we hebben hier in de winter ook mooie droge en zonnige dagen. Sinds enkele jaren dekken we de afrastering en het dak af aan die kant. Maar bij mooi weer krijgen ze amper lucht in het puppyhuis. Het was voor mij steeds een dilemma, met slecht weer was ik gerustgesteld, bij mooi weer stond mij dat ding helemaal niet aan. Steeds weer opnieuw afhalen en weer bevestigen is het ook niet. Verleden jaar opperde ik het idee van een transparant optrekgordijn. Goed weer: gordijn omhoog, slecht weer: gordijn omlaag. Op het dak hebben we een zeil gelegd, helaas hebben we moeten constateren dat het zeil niet waterdicht is. Maar hoe dan ook, al is het nog niet helemaal zoals we willen, het is al veel beter dan het de laatste jaren was. Ik denk dat we deze winter vooruit kunnen.

 

Later moeten we nog naar een paar pleeggezinnen gaan om enkele honden in te enten. Tussendoor komt er nog een alarm, een hond met een verwonde poot heeft zijn intrek genomen onder een hoteloverkapping , maar hij is daar niet gewenst. Naar verluidt had de hotelbaas gezegd: Ophalen of ik dump hem in Dalaman. Dus hebben we de hond, die nu Demi heet, opgehaald. Straks gaat ze met ons naar Fethiye. We zijn nog samen met Vahdet, de dierenartsassistent uit eten gegaan. En toen was het tijd voor mijn plan: Irma! Vandaag wil ik Irma vangen. Vahdet is een jongeman, hij is moedig, vlug en weet raad met moeilijke honden. Hij weet hoe je een hond vastmaakt, helaas moet hij soms ook grof zijn. Hij heeft ook verschillende spullen bij zich en een verdovingsspuit.

 

Ik had de hele dag een naar gevoel, omdat het idee Irma te overvallen mij niet lekker zit. Ze zal zich verdedigen en wij zouden haar met een sling moeten vasthouden en verdoven. Ik gruw van het idee. Om 15.30 uur zijn we door de bergen gereden, heuvel op, heuvel af en weer heuvel op, totdat het donker werd. Irma is vandaag niet gekomen. Ik ben ergens opgelucht, maar ook weer geïrriteerd omdat ik dit project weer niet kan afsluiten. Net wanneer we naar Fethiye willen terugrijden, komt er een nieuw alarm binnen. Een vrouw heeft naar Gülden opgebeld vanwege een kitten. De oogjes van het kattenkind zijn helemaal dichtgeplakt en het ziet er verder niet goed uit. Het is een kitten, het moet hier om een virus gaan. De vooruitzichten zijn slecht. We nemen het kleintje mee in een kartonnen doos en rijden naar Fethiye. Ik heb het idee dat de kitten ingeslapen moet worden, maar zoals altijd heeft de dierenarts een andere mening en hij wil tenminste 2 dagen afwachten.

 

Om 17.30 uur zijn we eindelijk in Fethiye en heb ik mijn Diesel mee naar huis genomen. De uitslag van het bloedonderzoek is goed, lever en nieren functioneren, alleen zijn de leukocyten verhoogd, hiervoor krijgt hij een anti-bioticum. Helemaal tevreden ben ik niet met de situatie, want zijn huid is schilferig en zijn vacht is dof. Maar op de eerste plaats ben ik  wel blij met de goede nier- en leveruitslag. Op weg naar huis heb ik voor de hele meute braadhaantjes gekocht.

 

De avondronde begint natuurlijk bij mijn eigen katten. Daarna naar de buren en dan naar Roberts woning. Om 20.30 uur ben ik eindelijk klaar en heb ik  noedels gekookt. Maar van de braadhaantjes heb ik niks gekregen……

 

Comments

Discussieer mee

Geef ook uw mening, laat een commentaar achter!
Captcha Image

No items found. · Terms & Conditions · Privacy policy · Alle rechten voorbehouden.