Nieuwe producten toegevoegd — Bestel nu!

Sina - Zomaar een dag

Waar zijn we gebleven? O ja, dat was op 26 juni, toen ik over Bea, de anatolische herderteef, en Smily geschreven heb. Nu zijn er 6 dagen voorbij en hebben we er bijna 6 honden bij. Op 27 juni kregen we een telefoontje van een mevrouw die ons meldde dat er bij haar thuis een husky rondloopt die gewond is. TEH TUU, TEH TUU, de ambulance (ik dus) kwam direct ter plaatse. In werkelijkheid ging het om een geschoren husky die een bijtwond op zijn poot heeft. Aangezien ik de trimmer nauwelijks ken, heb ik de dierenarts gebeld om te vragen of hij onlangs nog een husky geschoren heeft. Stukje bij beetje hebben we het raadsel rond de husky weten op te lossen. Een kattenvriendin uit Göcek heeft de husky twee weken geleden ergens in Dalaman gezien, naar verluidt was hij helemaal doorweekt en vies. Het was duidelijk een straathond. Uit medelijden heeft zij hem naar Göcek meegenomen en bij onze dierenarts laten scheren en inenten. Vervolgens heeft zij hem ongecastreerd in Göcek op straat gezet.

De bijtwond kwam door toedoen van een andere straathond, die zich achter het huis ophield met een andere zwerver, een teefje, op wie hij verliefd was. Zoals algemeen bekend is, kunnen twee reuen geen teef delen. De husky – hij heet Eros (een foto verklaart de naam) – hebben we meteen naar de dierenarts gebracht en nu is het over met de magie voor de dames. Helaas moeten we de twee andere honden met de vallen vangen omdat ze beide vrij schuw zijn. En we weten heel zeker dat het teefje zwanger is. Vandaag hebben we de vallen achter het huis geplaatst en moeten we geduldig afwachten of een hond erin gelopen is. Misschien kunnen we ze morgen allebei vangen. 

Een andere oproep kwam uit een naburig dorp, een rotweiler en een andere, kleinere hond hadden teken en vlooien. Voor dergelijke gevallen hebben we altijd Frontline en ontwormingsmiddel bij ons en dus zijn we er naartoe gereden. Zoals altijd is het een vreselijk gezicht: de honden met een korte ketting vastgebonden aan hun hok, een stukje brood om te eten en meestal geen water en alles vervuild. De grootste schok kwam, toen ik zag dat het om het rotweilerteefje Herra ging die ik vorig jaar ook al moest verzorgen omdat de eigenaar haar totaal verwaarloosd had. Het betrof een jongeman die de ruimte boven ons kantoor huurde. Ik heb Herra destijds bij 40 graden zonder schaduw van het balkon gehaald. Natuurlijk escaleerde dat, waarna hij achter ons kantoor een klein hok voor Herra gebouwd heeft. De bekroning was dat Herra hoogzwanger was. Ze kreeg 5 puppen en zonder dat ik er erg in had, verdween de ene na de andere pup. Hij heeft de puppy's veel te vroeg weggedaan, wie weet waarheen! Deze man werkte op een boot en kwam bijna niet thuis. Daarom heb ik haar maar verzorgd. Voor mij was het belangrijk dat Herra gesteriliseerd werd!

Omdat ik hem eigenlijk geen keus liet en hij een dombo is, heb ik Herra op een dag naar de dierenarts gebracht en laten steriliseren. Die vent was één keer 15 dagen weg, toen zat er voor mij niets anders op dan Herra naar het pension van de dierenarts te brengen. In het najaar is hij verhuisd en heb ik niets meer over Herra gehoord. Nu ik Herra in deze zooi zag, wilde ik haar meteen meenemen. Zij zit er sinds oktober en men meldde ons heel trots dat ze nooit van de ketting gaat. Nu ben ik het zat. We hebben later opgebeld en gezegd dat we de hond graag wilden overnemen. Antwoord: "Ja graag", maar dan moest ik wel 250 euro betalen! Ik probeer haar nu op een andere manier te krijgen en ik zal alles op alles zetten om haar van de ketting te krijgen. Ze is zo dik en krijgt alleen brood. Niemand moet denken "het is een rotweiler", nee, ze is een engel in rotweiler-gedaante. Ach, en de tweede hond (arm ding) mochten we meenemen om te steriliseren, natuurlijk op onze kosten.

Op dit moment zit ik ook achter een spookhond aan, een jong teefje dat de eigenaren van de restaurants irriteert omdat ze op ieder terras zit. We beseffen heel goed dat als er niets wordt gedaan de restauranthouders het heft in eigen handen nemen en de hond laten verdwijnen, levend of dood! We moeten opschieten, maar ik kan de hond nu niet vinden.

Op zondag heb ik de hele dag aan mijn fotoalbum gewerkt, onbeantwoorde mails beantwoord, foto’s op mijn computer gezet. Alles wat je doet als je vrij hebt.

Vanmorgen moest ik naar het asiel om de vallen op te halen. Sevim, een van de opvanggezinnen, had ons opgebeld. Ze hebben een gast, een hond, wat anders? Het hondje is een schatje en heet Rumba. En vandaag ben ik ook met mijn hobby beziggeweest, ik was twee uur op kantoor.

Morgen vang ik de twee honden en breng ik Rumba naar de dierenarts. Verder breng ik het hondje terug dat we van die boer hebben gekregen om te steriliseren. Dan zal ik Herra weer zien.

Pixie is bijna helemaal weer in orde. De anatolische herder teef heet Bea. We zoeken een pleeggezin voor haar want ze is te dun. Deze week moeten we verder nog katten vangen, want we hebben enkele ongecastreerde katten ontdekt.

Ach ja, en morgen is er weer een dag. Dat is mijn lijfspreuk. Ik hoop altijd dat het morgen beter zal zijn dan vandaag, alleen ben ik altijd bang voor wat me de volgende dag te wachten staat..

Comments

Discussieer mee

Geef ook uw mening, laat een commentaar achter!
Captcha Image

No items found. · Terms & Conditions · Privacy policy · Alle rechten voorbehouden.