Nieuwe producten toegevoegd — Bestel nu!

Sina - Een dag uit het leven van een dierenbeschermster - deel 1

Nadat ik hectische weken in juni achter de rug had, wilde ik een paar dagen bijkomen. Natuurlijk heb ik een baan en een privéleven, maar ik ben ook een dierenbeschermster. Ik heb mijn hele leven al van dieren gehouden en sinds ik in Turkije leef (al weer 26 jaar), werd het een missie om de dieren uit liefde te helpen. En zo zijn dagen, weken, maanden en jaren voorbij gegaan. 

Vandaag is het 27 juni 2012 en dit is maar een klein kijkje in het leven van een dierenbeschermer. Het eerste telefoontje kwam om 8.30 uur. Een van onze pleeghonden Dobi, een zeer oude Dobermann, die 3 jaar geleden op een eiland zonder water en voer werd achtergelaten, voelde zich niet goed en had ook een etterend oog. Hij zit sinds 3 jaar in een pleeggezin, maar valt onder onze zorg. Dobi had gelukkig nog niet ontbeten. 

Met mijn twee straatkatten (eentje heeft FIV, de ander een schimmelziekte) en Dobi zijn wij de 30 kilometer naar Fethiye gereden. Bij de dierenarts moesten wij een half uur wachten en dat is nooit goed voor mij, als ik zie welke gevallen naar de dierenarts komen. Er kwam een terriër met een vacht vol klitten alleen voor het scheren. Alleen scheren, terwijl de hond ook vol met vlooien moest zitten! Natuurlijk kon ik mijn mond weer niet houden en moest er iets van zeggen. Maar de man, die zijn hond teder “mijn meisje” noemde, luisterde niet naar mijn commentaar. Toen hij weg was, heb ik het personeel gevraagd om de terriër op mijn kosten een medisch bad te geven, zodat dit arme hondenmeisje tenminste ook van haar vlooien werd bevrijd. 

Mijn katten kregen hun behandeling en daarna hebben we samen Dobi onderzocht. Dobi had een puntig grassprietje (splinter) in zijn linker oog, dus dat verklaarde het het etterende oog. We maakten nog een uitgebreid bloedbeeld om de lever- en nierfunctie te controleren. Dobi is gezonder dan ik, maar vanwege zijn leeftijd en zijn gewrichten een duurzame pijnpatiënt. We hadden een tijd lang “Rimadyl” gegeven, maar dat is niet goed voor zijn maag. 's Nachts jankt hij en overdag slaapt hij graag. Maar Dobi is nog steeds topfit, vreet, houdt van zijn pleegmoeder, heeft plezier en soms wil hij zelfs springen. Wat mij betreft, moet in dit geval het beste gebruikt worden. Dobi wil leven en dit leven moet zonder pijn zijn! Vandaag hebben we besloten om voor Dobi “Trocoxil” te kopen. Erg duur, maar het heeft geen schadelijke invloed op de maag en zal hem hopelijk helpen zonder pijn verder te leven. 


Wij moeten voor Dobi een peetouder vinden … (schoot het vandaag door mijn hoofd).

Comments

Discussieer mee

Geef ook uw mening, laat een commentaar achter!
Captcha Image

No items found. · Terms & Conditions · Privacy policy · Alle rechten voorbehouden.