Nieuwe producten toegevoegd — Bestel nu!

Christine - De vlucht

Op zaterdag moest Fergus werken en een paar honden zouden naar Nederland vliegen met Cora, dus besloten we de zaterdagse wandeling te verschuiven naar zondag (alweer!).

 

Vrijwilligers om naar het vliegveld te gaan waren, Sina, Aylin en ik zelf. Aylin en ik zijn buren en vriendelijk als ze is nam ze Gerko en Dima voor de avond, zodat wij meteen naar het vliegveld konden. Toch moesten we nog om 4 uur ‘s ochtends opstaan! Gerko en Dima gedroegen zich perfect, ze hadden de hele nacht niet geblaft en ze gedroegen zich ook perfect in de auto en op het vliegveld – geen gehuil, niemand gepoept of overgegeven. Sina moest eerst langs het asiel om Rokefor en Barnie op te halen en ze moest Tufie bij zijn pleegfamilie ophalen, maar om 5.30 uur waren we allemaal op weg naar het vliegveld.

 

Zoals ik al zei, Gerko en Dima deden het erg goed. Rokefor en Tufie hadden elkaar nog nooit ontmoet, maar vonden elkaar meteen aardig en begonnen te flirten en te spelen. Maar arme Barnie is geen seconde gestopt! We wisten dat kalmeringsmiddelen even tijd nodig hadden om te gaan werken en daarom was hij de eerste die zijn medicijnen kreeg, niet dat het ook maar iets hielp, hij bleef blaffen en sprong en sprong en blafte en hij heeft zelfs een (hele) grote hoop neergelegd. Iedereen die langs hem kwam, had toch een grote lach op zijn/haar gezicht! Dat is het magische effect dat Barnie heeft op mensen!

 

Na het vliegveld zijn Sina en ik naar haar oude huis gegaan om te kijken of we Kömur konden vinden, de laatste kat die ze nog niet heeft meegenomen naar haar nieuwe huis. De val had niet gewerkt en hij was nergens te vinden.  Toen zijn we naar het asiel gegaan want de dierenarts kwam 16 honden vaccineren. Alle puppies renden rond terwijl de zon scheen en ze waren allemaal heel erg gelukkig.

 

Daarna zijn we naar Irma gegaan bij de tunnel, in de hoop dat we haar konden vangen. Donderdag is Fergus met Sina geweest om te proberen haar en haar puppy (Bambam) te vangen. De pup vangen was gemakkelijk zat, maar Irma kwam niet in de buurt. Groot dilemma! De pup daar laten of de pup meenemen bij zijn moeder vandaan? We besloten de pup mee te nemen omdat er te veel auto’s langsrijden en dat te gevaarlijk is. Vrijdag kon Sina Irma niet vinden. Maar Irma was er zaterdag wel, wachtend op haar dagelijkse maaltijd. Ze was erg blij om Sina te zien en de dierenarts en ik bleven heel stil in de auto. Maar Irma is te slim. Ze begreep dat er iets aan de hand was en ze is niet dichtbij Sina gekomen. Na een half uur gaven we op. Sina zal haar moeten verdoven om haar te kunnen vangen.

 

Op de terugweg zijn we op bezoek gegaan bij Yamuk die nu bij een pleeggezin is. Arme Yamuk, hij is pas vier jaar oud, maar lijkt al een 20 jaar oude hond. Hij loopt erg langzaam en is zo neerslachtig. Hopelijk werkend de medicijnen die hij nu krijgt en vindt hij wat levensvreugde maar dat zal waarschijnlijk een hele tijd gaan duren. Dat was het voor mij voor de zaterdag met de dieren, ik ben naar huis gegaan om schoon te worden en een welverdiend dutje te doen.

Comments

Discussieer mee

Geef ook uw mening, laat een commentaar achter!
Captcha Image

No items found. · Terms & Conditions · Privacy policy · Alle rechten voorbehouden.